Posts tonen met het label mirror shots. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mirror shots. Alle posts tonen

maandag 7 juli 2014

Be prepared for a shitload of mirror shots

Er is weer een week voorbij dus het is tijd voor een overzichtje van de mirror shots die ik de afgelopen dagen maakte. Tot nu ben ik heel trots dat ik dit volhoud, haha! Hopelijk lukt me dit tot het einde van mijn zwangerschap zodat ik ze kan bundelen in een gezellig fotoalbum. Het was een week waarin ik vooral veel oude shirtjes op een skinny droeg. Tja, moet kunnen toch? Kijken jullie mee naar de bizarre groeispurt van mijn buikje?


Bij het officiële termijn van 21 weken zwangerschap besloot ik mijn bloemetjesgordijn van Asos Maternity weer eens uit mijn kast te toveren. Ik bestelde hem vorige maand en ik vond hem in eerste instantie niet zo leuk. Toch besloot ik hem wel te houden want aangezien het een wikkeljurkje is, valt hij ook te dragen met een enorme toeter. Na een kleine vermaaksessie van mijn schoonmoeder vind ik het toch wel een geinig geval. Om hem toch een beetje Jess te maken, trok ik er maar een paar afgeragde All Stars bij aan. De foto doet trouwens een beetje afbreuk aan dit jurkje. In het echt is hij een stuk leuker. 


Maandag was het hoognodig tijd voor de was. Ik trok dus maar wat oude meuk aan van mijn vorige zwangerschap. Dit zijn kledingstukken die hun beste tijd wel gehad hebben en die ik alleen in en rondom het huis draag. Het shirtje is van Supermom en de skinny van Asos Maternity. Ik koos die dag voor mijn geliefde paartje sandalen van Havaianas. 


Nou uhhh... dinsdag was de was nog niet droog. Gelukkig hing wel mijn fijne zwarte broek van H&M Mama weer in de kast. Ik combineerde hem met een oud topje van Mamalicious dat ik nog had van Sam. Aan mijn voetje prijken mijn afgedragen slippers van H&M. Ze vallen nu echt bijna uit elkaar. Als ik weer eens in de stad ben, moet ik maar een nieuw paartje scoren. Wat is een mens nu zonder zwarte slippers?


Deze maxidress van Mamalicious droeg ik eerst steeds met een riempje om mijn middel. Woensdag besloot ik dat weg te laten maar dan vind ik de jurk gelijk minder leuk. Weet niet waarom maar ik vind dat elastiek onder m'n boobs er zo suf uitzien. Verder wel een fijn ding overigens. Ik knalde er een paartje Havaianas onder en ik was good to go!


Dit was de eerste keer dat ik deze maxidress van Mamalicious droeg. Ik ben verliefd op dit ding maar het was een drama om hem in te korten. Uiteindelijk kwamen mijn schoonmoeder en een een handige vriendin en twee naaimachines aan te pas om de klus te klaren. De stof was zo rekbaar dat het niet lukt om te zomen. Wat een gedoe! Afijn, het is gelukt en ik ga hem nog heel vaak dragen. Ik deed er een oud riempje van Pieces omheen voor wat meer vorm en droeg er een paar tankleurige sandaaltjes van Primark onder. 


Grrr, ik baal mensen. Dit positietopje is me al te kort. Het is een geval van Mamalicious en ik meen me te herinneren dat ik hem bij Sam droeg tot een week of 30. Confronterend dat ik nu dus al net zo dik ben als toen, haha! Verder droeg ik er een chillbroekje van Mamalicous onder en wederom mijn All Stars van denim. 



Zaterdag ging ik voor mijn zwarte broek van H&M. Goh, verrassend! Ik combineerde hem met een oud shirtje dat ik in 2012 scoorde bij de Miss Etam Outlet. Het was toen één van mijn favorieten en nog steeds vind ik het wel een geinig ding. Voor de verandering trok ik een paar hakken aan. Ze zijn van Scholl en het is het enige paar heels waar ik niet mijn nek op breek. Ook al is het een gezondheidsmerk of zoiets, ze zijn echt wel tof om te zien. Vind ik dan, maar goed ik heb al vaker verteld dat ik bepaald geen fashionista ben. Trends gaan meestal een beetje langs me heen. Ik maakte die dag ook nog een close-up foto van mijn buik om de groeispurt van afgelopen week vast te leggen. Holy moly!


Gisteren was ik officieel 22 weken maar eigenlijk dus een week verder. Ik koos voor mijn gestreepte jurk die ik onlangs kocht in een winkel met een soort marktkleding. Geen idee dus welk merk het is maar het is een fijn kledingstuk dat prima mee rekt met de bump. Een paar oude slippertjes van Lazamani vond ik er wel bij matchen. 

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest. 

maandag 30 juni 2014

A big bunch of mirror shots

De afgelopen week heb ik mezelf met verve van mijn taak gekweten om deze zwangerschap fatsoenlijk vast te leggen. Vandaag is het dus weer eens tijd om een flinke lading van deze mirror shots online te kwakken. Mijn doel is tot het einde om de paar dagen een foto van mijn outfit en buik te maken in onze spiegel zodat ik een mooi overzicht van mijn uitdijende lichaam krijg. (Tegelijkertijd is het een stok achter de deur om ervoor te zorgen dat ik er niet als een Sjonnie bij loop...) Kijken jullie mee naar de kiekjes van de laatste paar dagen? Oh ja, ik deel de meeste van deze foto's ook op Instagram. Mocht je het geinig vinden wat previews te zien dan kun je me daar gezellig volgen ;-)


Met precies 20 officiële weken op de teller trok ik mijn favoriete rokje van twee jaar terug uit de kast. Hij is van Asos Maternity en helaas al behoorlijk pillig. Toch blijf ik het een heerlijk ding vinden. Jammer genoeg verkopen ze geen rokjes met dit model meer anders had ik er direct een paar besteld. Ik combineerde dit blije rokje met een donkerblauw topje van New Look Maternity en een paartje Havaianas. Ik blijf dit een hele fijne outfit vinden en bid dat dit rokje het nog even uithoudt.


Een dagje later ging ik wederom voor een luchtige outfit. Ditmaal trok ik een maxirok aan van de markt. Is uiteraard geen positiemode maar het is een superstretchy geval dus het rekt prima mee. Verder trok ik een schattig topje aan van New Look Maternity met vogeltjes erop. Aan mijn pootjes blinken een paar witte sandaaltjes die ik van Miss Etam ontving om te reviewen. Stiekem vind ik deze combo een beetje te tuttig voor mij maar ach, ik las pas ergens dat jongensmama's zich door de komst van hun zonen vrouwelijker gaan kleden. 


Bij een termijn van 20 weken en 2 dagen koos ik voor dit chilloutfitje met items van Mamalicious. Zowel het broekje als het shirtje bestelde ik onlangs bij de webshop Belly Fashion. Ik voel me zo prettig in deze kleren. Het knelt nergens, het is precies mijn stijl en ik heb er nog de nodige groeiruimte in. Voor de ultieme relaxfactor trok ik er een paar afgeragde All Stars bij aan. 


Woensdag vertrok ik met zoonlief richting de dierentuin en ging voor mijn hide-the-bump-tee van Asos Maternity. Nou ja, het is eigenlijk gewoon een tuniekje maar ik had die dag geen zin in de wat-een-allejezus-grote-pens-voor-20-weken-opmerkingen. Ik ben trots op mijn buik hoor maar heb niet altijd zin om er met al dan niet wildvreemde mensen over te kletsen. Ik merk sowieso dat ik steeds meer in een soort van cocon kruip nu mijn zwangerschap vordert. Anyways, ik koos die dag tevens voor mijn zwarte skinny van H&M Mama uit de sale en mijn favoriete sandalen van Havaianas. 


Donderdag was ik te gaar voor woorden na de expeditie met een continu ontsnappende peuterpuber in de dierentuin. Zodoende ging ik wederom voor een makkelijke look. Ik trok een skinny van H&M Mama aan die eigenlijk al wat te strak gaat zitten bij mijn buik en een zwart wijdvallend shirt van Asos Maternity welke ik nog had van mijn vorige zwangerschap. Een oude sjaal van Zara vond ik het geheel wel een beetje opfleuren. De sandaaltjes kocht ik vorig voorjaar bij Primark. 



Met 20 weken en 5 dagen besloot ik weer eens een maxirok aan te trekken. Ook dit exemplaar is van de markt en rekt prima mee. Geen idee of ik hem na mijn bevalling nog kan dragen maar dat zien we tegen die tijd wel. Dit is denk ik mijn favoriete outfit uit dit overzichtje. Aangezien ik van basic houd, vond ik dat dit kledingstuk niet meer nodig had dan een wit topje van Vero Moda en mijn witte sandaaltjes van Miss Etam. Deze combinatie is helemaal des Jess. 


Yep, dit is een heuse tuinbroek! Ik riep altijd dat ik niet dood in zo'n geval gevonden wilde worden maar mijn kledingsmaak is door alle rondgierende hormonen een beetje vertroebeld geraakt. Zeker nu iets over de helft al heel veel broeken te strak op mijn bolle babybuik gaan zitten, besloot ik toch zo'n verschrikkelijk ding van Mamalicious te bestellen. Ik sta er zelf ook van te kijken, haha! Al met al vind ik het trouwens best een leuk kledingstuk. Valt me werkelijk alles mee. Met een oud shirtje van Supermom eronder en een paar sleehaken van Crocs die ik ontving om een review over te schrijven, vind ik het vooralsnog best te doen. 

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest. 

maandag 23 juni 2014

Overzicht mirror shots 12-20 weken

Woensdag vertelde ik al dat ik deze zwangerschap iets beter wil vastleggen dan de vorige. Mijn plan is om iedere week een aantal foto's te maken in onze passpiegel en die na mijn bevalling te bundelen in een album zodat ik er nog eens doorheen kan bladeren. Bij Sam wilde ik dit ook doen maar helaas is het me niet gelukt om dat project te volbrengen. Ditmaal ben ik vol goede moed begonnen en hoop ik deze foto's tot in hoogzwangere toestand te kunnen maken. Fingers crossed!
Jammer genoeg kwam ik erachter dat ik een paar foto's kwijt ben. Die heb ik waarschijnlijk niet goed opgeslagen. Typisch iets voor mij, oepsie! Dat ga ik vanaf nu anders aanpakken. Vandaag heb ik een overzichtje gemaakt van week 12 tot week 20. (De eerste drie maanden heb ik volgens mij geen mirror shots gemaakt...) Ik houd trouwens het officiële termijn aan in dit artikel maar eigenlijk ben ik een week verder door een meetfout. De uitgerekende datum is in mijn dossier bijgesteld naar 1 november maar is officieel nog 9 november.
Ik heb bij de positiekleding die ik nog had van Sam een asterisk* gezet zodat jullie weten dat die items niet meer verkrijgbaar zijn. Ik kreeg daar een paar vragen over op Instagram, vandaar... Ik draag trouwens niet enkel zwangerschapskleding. Sommige kledingstukken heb ik gewoon in een maatje groter gekocht of ze rekken flink mee. Mochten jullie trouwens nog leuke blogs weten met zwangere outfitjes dan houd ik me aanbevolen. Ik verkeer momenteel namelijk een beetje in een kledingcrisis, haha! Ik ben zelfs al uit een oude zwangerschapsbroek gescheurd. Best traumatiserend bij 20 weken...


12 weken zwanger 
shirt Noppies* / skinny H&M Mama / sneakers Adidas

13 weken en 2 dagen zwanger
longsleeve 9 Monate (Otto)* / skinny H&M Mama / gympen Converse / sjaal Primark


15 weken zwanger
top Vero Moda / maxirok Noppies* / slippers H&M

15 weken en 3 dagen zwanger
jumpsuit Prénatal / slippers Havaianas


15 weken en 6 dagen zwanger
maxidress Mamalicious / sandaaltjes Primark / riempje Esprit

16 weken en 1 dag zwanger
longsleeve Primark / broek H&M Mama / slippers Havaianas


16 weken en 2 dagen zwanger
top Mamalicious* / skinny H&M Mama / slippers H&M

16 weken en 3 dagen zwanger
shirt Asos Maternity* / skinny H&M Mama / instappers H&M 


16 weken en 6 dagen zwanger
maxidress Miss Etam / sandaaltjes Miss Etam

17 weken en 2 dagen zwanger
top New Look / skinny Asos Maternity* / sandaaltjes Havaianas


17 weken en 6 dagen zwanger
jurkje Asos Maternity / slippers H&M

18 weken en 1 dag zwanger
jurkje Asos Maternity / slippers Havaianas


18 weken en 4 dagen zwanger
tuniek Asos Maternity / legging Primark / sandaaltjes Havaianas

18 weken en 6 dagen zwanger
tuniek Mamalicious / vestje Mamalicious* / skinnyjeans H&M Mama / slippers Havaianas



19 weken zwanger
maxidress Miss Etam / riem Mango / slippers H&M 

19 weken en 1 dag zwanger
longsleeve 9 Monate (Otto)* / skinny Asos Maternity* / sandaaltjes Havaianas


19 weken en 3 dagen zwanger
shirt Miss Etam* / skinny H&M Mama / slippers H&M 

19 weken en 4 dagen zwanger
trui Pa:nuu / legging Zeeman / gympen Vans


19 weken en 5 dagen zwanger
maxidress ? / sleehakken Crocs

20 weken zwanger
top New Look Maternity / rok Asos Maternity* / slippers Havaianas



18 weken en 1 dag zwanger / 19 weken en 1 dag zwanger

(Ik moest de foto's meer verkleinen dan ik van plan was maar uhhh... daar moet ik nog iets op verzinnen. Komt goed!)

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

zaterdag 21 juni 2014

Niet rocken maar croccen + mirror shots





Mensen die mij in het dagelijks leven kennen, weten dat ik een schoenenfanaat ben. Ik houd gewoon van schoenen, ik kan er niets aan te doen. En dan te bedenken dat ik best een zeikerd ben wat betreft het schoeisel waar ik mijn poezelige voetjes insteek. Ik heb niet zoals zoveel dames een voorliefde voor pumps en laarzen. Nee, Jess houdt van stoere gympen, slippers en sandalen in alle kleuren van de regenboog. Comfort heb ik hoog in het vaandel staan. Als het niet lekker zit, trek ik het niet aan. 
Op vakantie loop ik graag op oerlelijke wandelsandalen of bergschoenen. Menig fashionista kijkt me meewarig aan als ze me over straat zien schuimen met mijn lompe schoenen. Ik vergoeilijk voor mezelf altijd maar dat mijn schoenmaat 36 elk type schoen minder grof doet lijken. Feit blijft echter dat een wandelsandaal ook met een klein voetje erin even afzichtelijk blijft. Daar verander je domweg niets aan. Toch vind ik het wel belangrijk dat ik er ook met comfy schoenen een beetje gezellig uitzie. Ik haat het als een outfit niet matcht. Daarom zijn er in mijn kast zowel blauwe als roze Teva's te vinden. Tevens heb ik wandelschoenen in diverse kleurcombinaties. There, I said it! Stiekem ben ik blijkbaar een outdoorgirl met stijl, haha!
Wat je tot op heden niet in mijn schoenencollectie kunt terugvinden zijn de traditionele Crocs. Zoals jullie waarschijnlijk uit de bovenstaande alinea's hebben kunnen opmaken, is dat geen principekwestie of iets in die richting. Het is er domweg nooit van gekomen om ze aan te schaffen. Ik bedoel, ik banjer overal op rond. Of het nu een gifgroen Croccie is of een paarse Timber. Ik heb overigens weleens een paar zwarte slippers van Crocs gehad die goddelijk zaten. Ook is Sam inmiddels bezig aan zijn tweede paar klompjes met het befaamde krokodilletje erop. Ideale dingen als je het mij vraagt.
Een paar dagen geleden stond de postbode voor de deur met een pakketje voor yours truly. Ik had geen idee wat er inzat dus ik was hartstikke benieuwd. Het bleken een paar sleehakken te zijn van Crocs! Yihááá! Dit merk produceert namelijk niet alleen de welbekende blauwe, gele, groene, zwarte en paarse schoenen maar ook hele kekke modelletjes. En het allerfijnste aan het modieuze schoeisel van Crocs is dat je er de wereld op uit loopt. Dat noem ik nog eens het nuttige met het aangename verenigen. 
Goed, ik ontving dus een stel prachtige wedges genaamd Leigh Wedge. Voor het mooi zijn ze me net iets te groot maar desalniettemin ben ik er enorm blij mee en loop ik er prima op. En als zwangere is wat extra groeiruimte voor je voeten net zo aangenaam als kleding die flink rekt. De medemama's onder ons begrijpen vast wel waarom, ahum, ahum... (Voor de mensen die (nog) geen kinderen gebaard hebben, houd ik het erop dat het best bizar is in welke mate je voeten kunnen opzwellen door vocht...) Anyways, uiteraard heb ik mijn nieuwe blikvangers direct aan een testsessie onderworpen. Ik kan niet anders dan concluderen dat ze enorm prettig lopen. Het blijven sleehakken maar ik houd er geen pijn aan mijn voeten aan over en loop er heel stevig op door het bandje om de enkel. Ze knellen op geen enkel punt en net als jaren geleden ben ik weer op slag verliefd op het typerende voetbed van Crocs. 
Om te laten zien dat ze niet alleen heerlijk lopen maar ook heel leuk staan, heb ik een foto gemaakt van mijn outfit van gisteren. Ik combineerde de wedges met een gestreepte maxidress waar mijn babybuik van 21 weken prima in past. En jeetje, wat doen hakken veel voor je figuur. Ik voelde me gelijk een stuk minder log met deze schoenen aan. Ik voorzie dat ik nog heel lang lol ga hebben van deze sleehakken. Niet rocken maar croccen!

Deze blog is tot stand gekomen in samenwerking met Crocs.

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

woensdag 18 juni 2014

Let's triple those mirror shots

Toen ik zwanger was van Sam nam ik me heilig voor om van het begin tot het einde mezelf te fotograferen en de foto's te bundelen in een album. Het leek me prachtig om zo'n document van mijn zwangerschap te maken. Jammer genoeg heb ik na de 27 weken geen foto's meer gemaakt doordat ik toen in het ziekenhuis terecht kwam. Achteraf heb ik hier enorm van gebaald. Deze keer ben ik ook weer begonnen met het maken van die zogenaamde mirror shots. Ik heb me heilig voorgenomen om mijn stinkende best te doen om deze keer tot het einde kiekjes te blijven schieten in onze passpiegel. Waarschijnlijk is dit mijn laatste zwangerschap dus meer kansen heb ik niet. Het is nu of nooit! Hopelijk gaat het me lukken. De afgelopen dagen heb ik in ieder geval weer wat foto's gemaakt. Ik heb niet altijd tijd of zin om er een aparte blogpost van te maken dus daarom heb ik besloten af en toe wat foto's te bundelen. Tevens wil ik binnenkort een overzicht maken van de afgelopen twee maanden. Vooral als motivatie voor mezelf om het vol te houden. Ik vind het namelijk nu al geweldig om te zien hoe die pens van me gegroeid is de afgelopen tijd. Kijken jullie mee?


Deze foto is van zondag. Ik was hier officieel precies 19 weken zwanger maar eigenlijk een weekje verder. Het was zo'n ranzige, benauwde dag dus ik trok mijn favoriete jurk die ik van Miss Etam ontving uit de kast. Serieus mensen, ik houd van dit ding. Voor wat meer vorm deed ik een riem met studs van Mango om die ik in mijn studententijd tweedehands scoorde. Verder droeg ik oude, zwarte slippers van H&M die nodig aan vervanging toe zijn aangezien de zijkanten beginnen te rafelen. Oh ja, ik had die maxidress moeten strijken misschien...



Maandag was het tijd voor een outfitje uit de oude doos. Alle items droeg ik ook toen ik zwanger was van Sam. Die roze skinny is zo verschrikkelijk niet mij maar hij zit wel goed. Ik bestelde hem twee jaar geleden op Asos in de veronderstelling dat hij koraal- of zalmkleurig was. Hij bleek in werkelijkheid echter hartstikke roze te zijn. Ik vergat hem terug te sturen en droeg hem toentertijd gewoon omdat het domweg een fijne broek is. Zonde om hem nu niet zo nu en dan uit de kast te toveren. Ik combineerde deze skinny van Asos Maternity met een grijze longsleeve van Otto en zilveren sandaaltjes van Havaianas. Lekker basic maar that's how we roll!


Vanmorgen koos ik voor mijn zwarte skinny uit de sale van H&M Mama. Ook zo'n heerlijke broek! Ik koos er een shirtje van Miss Etam bij uit van twee jaar geleden. Wederom niet heel speciaal maar ach, dat hoeft ook niet wat mij betreft. Ook nu ging ik weer voor mijn aftandse H&M slippers. Ach ja, zolang het maar lekker zit hè!

Even voor de mensen die me vroegen waarom ik geen normale foto's maak in plaats van die eeuwige spiegelfoto's. Tja, ik heb niemand om mij overdag met regelmaat op de kiek te zetten. En eerlijk is eerlijk, het is me ook teveel werk. Voor mij volstaat dit wel en uiteraard maakt mijn vriendje zo nu en dan ook gewone foto's van mijn buikje. Ik doe het op deze manier omdat dit haalbaar is voor mij. Ik ben geen fashionblogger maar vind het wel leuk om mijn outfits en buik vast te leggen tijdens deze bijzondere maanden. Goed, daarom dus...

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

vrijdag 13 juni 2014

Mirror shots



Gisteren schoot ik wederom een snel outfitfotootje in de spiegel. Ik was toen officieel 18 weken en 4 dagen zwanger maar stiekem een weekje verder door een meetfout. Jeetje mensen, ik ben nu echt bijna op de helft. Ik kan me nog als de dag van gisteren herinneren dat ik dit blogje schreef. Het leek toen een eeuwigheid te duren voordat ik de 20 weken bereikte. Deze keer vliegt de tijd! Hier had ik trouwens ook exact het termijn van 18+4. Kijk en vergelijk!
Goed, ik twijfelde een beetje over deze outfit omdat ik niet zo goed weet wat ik van het hele legging-als-broek-gebeuren moet vinden. Toch zat het dusdanig fijn dat ik me daar op zich wel overheen kan zetten. Nu mijn buik zo hard groeit, zit alles ongemakkelijk voor mijn gevoel. Zelfs mijn positiebroeken knellen naar mijn idee. Een legging is dan toch wel fijn. Dit is een trouwens een heel oud exemplaar van de Primark. Ik heb even flink aan de band getrokken en nu zit hij prima, haha! Toen ik zwanger was van Sam kocht ik twee positieleggings bij de Prénatal maar die krengen heb ik nooit gepast. Mijn benen zijn nooit zo stevig geworden dat ze de pijpen konden vullen dus die liggen nog steeds achterin de kast. (Mocht je ze willen overnemen, please let me know...)
Ik combineerde mijn legging met een wijdvallende top van Asos Maternity die gisteren binnenkwam en zilverkleurige sandaaltjes van Havaianas die ik in 2011 in Costa Rica kocht. Al met al vind ik het best een geslaagde zwangerschapsoutfit.  Ik kijk overigens met angst en beven naar de toekomst want bij Sam paste ik voor de 30 weken buiktechnisch gezien al niet meer in mijn positiekleding. Mijn pens lijkt nu nog harder te groeien dan twee jaar geleden dus ik houd mijn hart vast. Als jullie nog creatieve oplossingen weten dan houd ik me aanbevolen. Ik heb me heilig voorgenomen ditmaal mijn laatste maanden niet te slijten in joggingbroeken en truien van Maarten. 

Als jullie nog prangende vragen voor me hebben, schroom dan niet deze hier te stellen ;-)

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

maandag 9 juni 2014

Zwangerige update + mirror shots




Vandaag ben ik officieel 18 weken en 1 dag zwanger. Officieus ben ik al over de 19 weken heen door een meetfoutje. Volgende week staat de 20-weken echo gepland. Nou ja, omdat ik in het ziekenhuis onder controle sta, heet het een GUO maar in principe is het gewoon hetzelfde onderzoek alleen dan met betere apparatuur heb ik me laten vertellen. En jeetje, dat betekent dat ik alweer bijna op de helft ben van deze zwangerschap. Voor mijn gevoel is het nog maar een paar dagen geleden dat ik een dikke plus op de zwangerschapstest zag verschijnen. Anyways, het is de hoogste tijd voor een update over het wel en wee van deze zwangerschap.
Eigenlijk gaat het best aardig. Natuurlijk ben ik moe, met vlagen nog steeds misselijk en doet mijn bloeddruk gek maar dat is niets nieuws onder de zon. In zwangere toestand is dit voor mij heel normaal en ik maak me ook geen zorgen. Al met al heb ik het gevoel dat ik me ditmaal beter voel dan twee jaar geleden. Of misschien heb ik domweg minder tijd om me ruk te voelen. Dat zou ook kunnen... Het is in ieder geval uit te houden en dat was bij Sam wel anders. Zolang is me een beetje koest houd, gaat het wel prima. Ik let op wat ik eet, neem mijn medicatie en luister naar mijn lichaam.
De nieuwe spruit trappelt en stampt er vrolijk op los. Waar ik eerst nog enigszins twijfelde of dat geplop in mijn buik daadwerkelijk de buikbaby was, hoef ik nu niet meer te twijfelen. Ik voel overduidelijk de nodige keerpunten en vlinderslagen in m'n baarmoeder, haha! Mijn buik is wel flink beurs. Heb het gevoel dat mijn buikspieren op het punt staan om af te scheuren. De spieraanhechtingen zijn inmiddels blauw geworden door de spanning die erop staat. Gevalletje minder fijn! Enig voordeel is wel dat dit betekent dat de hele handel perfect hersteld is na mijn vorige zwangerschap en de keizersnede. Neemt niet weg dat het godvergeten zeer doet. Verder geen andere lichamelijke mankementen. Net als de eerste keer groeit alleen mijn buik explosief en heb ik geen last van mijn bekken of rug of weet ik veel wat. Ook in kilo's ben ik nog niet boven mijn startgewicht uit. Hangt vast samen met mijn uhhh... instabiele maag. Uit ervaring weet ik dat ze eraan zullen vliegen de aankomende weken dus ik genieten nog even van mijn mobiliteit en dergelijke.
Nu ik langzaamaan in de buurt geraak van de 27 weken vind ik het spannend worden. Onbewust ben ik daar toch mee bezig. Twee jaar geleden lag ik met dat termijn in het ziekenhuis omdat zoonlief dacht dat het al tijd was om eruit te floepen. Ook gingen toen alle alarmbellen af wat betreft mijn bloeddruk. Hopelijk heeft deze mini-me die zaken niet op de planning staan. Zou deze mama niet vrolijk van worden namelijk. Maar goed, we zien wel hoe het loopt. Voorlopig laat ik alles op me af komen en bekijk ik per dag hoe ik me voel. Als het zo blijft gaan, knijp ik in mijn handjes. Eerst de 20-weken echo afwachten. We horen dan ook eindelijk of er een jongen of meisje in mijn buik zit. Ik ben zo verschrikkelijk benieuwd en heb werkelijk waar geen flauw idee. Iedereen om me heen is aan het raden. Te leuk! Ik kan er zelf geen chocola van maken dus ik laat me lekker verrassen. Wat denken jullie?

Vandaag draag ik trouwens een jurkje van Asos Maternity. Ik viel vooral voor het printje maar het originele model stond me voor geen meter. Mijn moeder heeft hem vermaakt en nu is het een hartstikke tof ding. Tenmiste, dat vind zelf. Ik combineerde het jurkje heel simpel met een paar slippers van Havaianas en een aantal gevlochten armbandjes om mijn pols. (En shit, ik heb die verrekte passpiegel nog steeds niet schoon gemaakt...)

Als jullie nog prangende vragen voor me hebben, schroom dan niet deze hier te stellen ;-)

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

dinsdag 3 juni 2014

Mirror shots




Vandaag ben ik officieel 17 weken en 2 dagen zwanger maar eigenlijk een dikke week verder. Zo langzaam als de tijd bij Sam leek te gaan, zo snel vliegt deze zwangerschap voorbij. Nondeju, ik ben al bijna op de helft! En ik groei goed! Buitengewoon hard durf ik zelfs te beweren. 
Gelukkig nog amper wat aangekomen in kilo's. Ook ditmaal ben ik afgevallen tijdens de eerste drie maanden. Dat zit er sinds ik niet afschrikwekkend misselijk meer ben wel weer aan maar ik ben tot op heden niet boven mijn startgewicht uitgekomen. Voor de nieuwsgierige aagjes, toen ik zwanger raakte van Sam woog ik 58 kilo. Toen ik afgelopen februari opnieuw in verwachting raakte, stond de teller op 59 kilo. Maar goed, zegt lang niet alles want bij Sam begon het ook pas aan te tikken na de 20 weken. Enne, dat heb ik mede door gezellig vocht vasthouden ruimschoots goed gemaakt de vorige keer, haha!
Vanmorgen heb ik eens een oude favoriet uit de kast getrokken. Deze mintgroene skinny van Asos heb ik heel veel gedragen twee jaar geleden. Uiteindelijk ben ik toen met 30 weken uit de tailleband gescheurd. Oepsie! Mijn handige mama heeft dat overigens netjes weer gemaakt. Hoewel deze broek flink gedragen is, kan hij nog wel een ronde mee. Wel merk ik dat de rek eruit is. Maar ach, hij is te leuk om niet te dragen. 
Verder draag ik een blauw tanktopje van New Look Maternity met een toffe open gewerkte achterkant. Zien jullie op de foto jammer genoeg niets van. Jullie zullen me dus op mijn woord moeten geloven wat dat betreft. Aan mijn pootjes prijken ook al een paar favorieten. Zilverkleurige sandalen van Havaianas. Ik kocht ze in 2011 in het surfdorpje Montezuma in Costa Rica. Ik ben sowieso al bezeten van de slippers van dit merk maar een bandje achter je hiel maakt ze helemaal comfortabel. Al met al weer een simpele outfit. Ik houd ervan, haha! 

(Note-to-self: maak die verrekte spiegel toch eens schoon!)

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

zaterdag 31 mei 2014

Mirror shots for Miss Etam





Tot een paar jaar geleden kwam ik nooit in Miss Etam. Als ik in de stad was, zag ik die winkel eigenlijk altijd over het hoofd. Een paar jaar geleden besloten vriendlief en ik, nogal impulsief, in Leusden te gaan wonen. We hadden er weleens van gehoord maar kenden er niemand en hadden al helemaal geen idee van de voorzieningen. Nu wil het toeval dat we praktisch tegenover het centrum een fijn huis troffen waar we wel baby's wilden gaan maken. En in dat winkelcentrum zat een Miss Etam. Een outlet maar liefst. Op zo'n twee minuten lopen van mijn huis.
Tja, en dan stap je er weleens binnen. Best geinige dingen te vinden. Zwanger was ik ook al snel dus scharrelde ik regelmatig door de rekken heen op zoek naar positiekleding. Die buik groeide bij Sam namelijk net zo achterlijk snel als tijdens deze zwangerschap. Ik kocht uiteindelijk ook wel kleding van andere merken maar toen zoonlief mijn buik had verlaten, moest ik toegeven dat de kleding van Miss Etam nog best een ronde mee konden. In tegenstelling tot bijvoorbeeld mijn H&M'tjes. Daar scheurde ik tijdens de laatste weken finaal uit omdat het helemaal vergaan was. Goed spul dus!
Vorige week ontving ik van Miss Etam een gestreepte maxidress en witte sandaaltjes. Op het moment ben ik helemaal wild van lange jurken en rokken. Naast dat het leuk staat, vind ik het ook heel fijn zitten. Lekker luchtig en er is alle ruimte voor mijn ontploffende babybuik. 


De maxidress van Miss Etam ontving ik in maat M. Op dit moment zit hij me nog wat ruim terwijl ik over het algemeen toch gewoon maat 38 draag. Een maatje kleiner had me waarschijnlijk perfect gezeten. Met deze jurk kan ik echter wel tot het einde van mijn zwangerschap doen. Daar valt ook wat voor te zeggen natuurlijk, haha! Ik moet tenslotte nog even en de ervaring heeft me inmiddels geleerd dat dit ding me over een paar weekjes helemaal perfect zal zitten. 
De sandaaltjes had ik zelf niet snel uitgezocht bij deze jurk. Ik was waarschijnlijk heel veilig voor zwarte slippers gegaan. Het bewijs van mijn falende modegevoel zien jullie op de bovenstaande foto's. Ik vind ze namelijk echt fantastisch staan bij de zwart-wit gestreepte print. Ik moest even zoeken wat qua accessoires leuk was bij deze schoenen. (Ja, ik ben zo'n tuthola die zich heel kaal voelt zonder armbandjes en dergelijke...) Uiteindelijk heb ik het heel simpel gehouden en enkel een grote zilverkleurige armband van H&M om mijn pols gehangen. Meer heeft deze outfit niet nodig mijns inziens en zo komt het zilver uit de sandaaltjes toch ergens terug. 
Ik ben vandaag trouwens 16 weken en 6 dagen zwanger. Aangezien ik technisch gezien een week verder ben door een meetfoutje betekent dat, dat ik alweer bijna de 18 weken aantik. Nondeju, time flies! Gelukkig voel ik me iets beter dan een paar weken terug. Nog steeds wel moe maar ik houd mijn eten redelijk binnen. Best prettig! Verder gaat het zijn gangetje allemaal. Ik vergeet zelfs steeds dat ik zwanger ben. Half juni staat de 20-weken echo op de planning en dan ben ik dus op de helft. We horen dan tevens of Sam 2.0 een jongetje of een meisje is. Spannend! Ik ben enorm benieuwd! Wat denken jullie? 

Deze blog is tot stand gekomen in samenwerking met Miss Etam.

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

dinsdag 27 mei 2014

De knoop doorgehakt! Denk ik... + mirror shots




Toen ik zwanger was van Sam wilde ik in eerste instantie niets weten van een zwangerschapscursus. Zo moeilijk kon bevallen immers niet zijn? In Afrika schijnen vrouwen in de bosjes te bevallen en daarna vrolijk weer tevoorschijn te komen met een baby. Nee hoor, ik zou Sam er wel even uitpoepen. Uiteindelijk wisten mijn moeder en m'n vriend me ervan te overtuigen me toch maar in te schrijven bij een pufclub. Ik moet toegeven dat mijn moeders argument dat ik daar vast gezellige zwangere dames zou ontmoeten die even ver waren als ik, de doorslag gaf. Altijd leuk om nieuwe mensen te ontmoeten, nietwaar?
Ik heb precies drie lessen kunnen volgen. Vooral de laatste les herinner ik me nog goed. Het was maandagavond en ik voelde me niet al te best. In het warme zaaltje werd ik helemaal naar en zelfs de docente schrok ervan. De nacht daarop volgend werd ik hondsberoerd. De volgende dag lag ik in het ziekenhuis e dreigde Sam geboren te worden. Een heftige periode volgde met als grote anti-climax alles dat mis ging rondom de geboorte van Sam. 
Al die tijd bleef ik mail ontvangen van de docente van het pufclubje. Ik vond dat zo enorm confronterend omdat ik op dat moment met hele andere zaken bezig was. Uiteindelijk heb ik wel de na-gym nog gevolgd. Vond dat ook behoorlijk heftig. Zeker omdat ik keer op keer moest dealen met mijn bevalling en PTSS. Het was nog zo vers en de bevallingsverhalen van de andere dames vond ik erg moeilijk  om aan te horen doordat ik me keer op keer realiseerde hoe het ook had kunnen zijn. Hoe het had moeten zijn. 
Mijn gevoel ten opzichte van zwangerschapscursussen is deze keer niet veranderd. Ik wil gewoon niet! De vorige keer zag ik het niet zitten omdat het me te zweverig leek allemaal. Nu wil ik niet omdat ik bang ben dat ik het niet kan opbrengen. Ik wil me niet meer voorbereiden op een bevallig die ik toch niet ga hebben. Het is goed zo. De kans dat ik natuurlijk beval is klein. Ik ben bang dat het me alleen maar pijn doet om me daar überhaupt mee bezig te houden. Het zegt me vrij weinig. 
Misschien is het een stukje zelfbescherming. Misschien is het ook een stukje bescherming voor mijn mede-cursisten. Ik durf domweg niet garant te staan voor hoe ik reageer op bevalplannen van dames die in bad bij kaarslicht bevallen. Of op uitscheurverhalen. Er zit nog heel wat oud zeer waardoor ik niet heel invoelig ben of kan zijn. Ik had met liefde tot mijn kont toe uitgescheurd in plaats van hoe het gelopen is bij Sam. En lieve mensen, dat zijn uitspraken die ik onder invloed van emoties liever niet in het openbaar doe. Die andere zwangeren hebben namelijk het goed recht om zich in alle rust voor te bereiden op hun droombevalling of te klagen over hun horrorbevallingen. Ik zie het al voor me dat ik bij de eerste kennismakingsles van een nieuwe cursus mijn verleden moet oprakelen. 'Hallo, mijn naam is Jess. Ik en mijn zoon overleefden op een nippertje HELPP en eclampsie. De gynaecoloog noemde het een wonder. Oh ja, hij lag ook in stuit. Versiepoging is mislukt en ik heb drie maanden plat op m'n rug gelegen. Hij wilde er namelijk met 27 weken al uit. Om het feest compleet te maken ontwikkelde ik een PTSS. Shit happens!' Zien jullie het voor je? Ik niet eigenlijk. Die andere dikbuiken rennen vast keihard weg als ik dat vertel. 
Uiteindelijk doe je zo'n cursus natuurlijk voor jezelf. Wel zo prettig als het dan een fijne ervaring is. Ik zie er enkel tegenop. Wat mij betreft reden genoeg om het lekker te laten. Mocht ik onverhoopt vaginaal bevallen dan heb ik er wel vertrouwen in dat het me lukt. Ik heb toch die drie lessen puffen van de vorige keer in the pocket, haha! En anders vertelt iemand me in het ziekenhuis vast wel wat de bedoeling is. Eerlijk gezegd kan het me geen ruk schelen hoe dit kindje eruit komt. Als het er maar uitkomt! Pijn doet het sowieso maar weten jullie, ik ben een grote meid. Kan ik vast wel aan. Er is echter een klein stemmetje in m'n hoofd dat me vertelt dat ik voor de makkelijke weg kies. Dat ik niet naar zo'n cursus wil omdat ik bang ben om die beerput aan onverwerkte shit open te trekken. En uiteindelijk doe ik het niet alleen voor mezelf maar ook voor de buikbaby. Kortom, ik voel me ietsiepietsie schuldig ten opzichte van Sam 2.0 als ik me niet inschrijf voor yoga, zwangerschapsgym, haptonomie of weet ik veel wat voor gedoe.
Na de geboorte van Sam heb ik spijt gehad dat ik niet genoten heb van het zwanger zijn. Of in ieder geval een poging had gewaagd. De volgende keer zou ik dat allemaal anders doen. NOT! Ik geniet deze keer nog minder. Het lukt me niet. Het dringt sowieso nog niet helemaal tot me door dat ik opnieuw een baby in mijn buik heb zitten. Zou ik uit liefde voor mijn nieuwe spruit niet een cursus van het één of ander moeten volgen om stil te staan bij wat er zich in mijn buik afspeelt? Een uurtje per week bewust aandacht besteden aan deze zwangerschap. Ben zo bang dat ik straks ineens, poef, een kindje in mijn armen en mezelf nadien weer verwijt dat ik niet genoten heb. Jeetje, wat is nu wijsheid?

Vandaag ben ik officieel 16 weken en 2 dagen zwanger maar eigenlijk ben ik een week verder. Dik 17 weken dus. Ik trok mijn zwarte skinny van H&M Mama uit de kast die ik in maart uit de sale viste en een topje van Mama Licious van twee jaar geleden. Uiteraard scoorde ik dat geval ook in de uitverkoop. Yep, ik ben een koopjesjager. De slippers kocht ik trouwens zo'n driehonderd jaar geleden bij de Hennes.

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

zondag 25 mei 2014

Mirror shots



Vorige week kwam mijn Asos bestelling binnen alleen bleken twee van de drie jurkjes te lang. Tja, een veelvoorkomend probleem als je krap 1.60 meter bent. Balen natuurlijk maar gelukkig bestaat er zoiets als een naaimachine. Ik keek mijn schoonmams lief aan en zo gebeurde het dat ik gisterenmorgen mijn nieuwe maxidress kon dragen van Mama Licious. Yeah! Ik combineerde hem met een paar tankleurige sandaaltjes van de Primark en eenzelfde kleur riempje om mijn middel welke bij een broek van Esprit zat. 
Oh man, ik denk dat ik de liefde ga verklaren aan lange jurken en rokken. Toen ik zwanger was van Sam barstte ik rond de 28/29 weken uit al mijn positiebroeken doordat mijn buik zo belachelijk hard groeide. Een maatje groter kopen, bleek toen weinig zin te hebben omdat dan de gehele broek te groot was behalve de buikband. Heel frustrerend! Het enige dat me toen de laatste maanden nog paste was een yogabroekje van de Hema en een joggingbroek van H&M Mama. Deze zwangerschap heb ik dus besloten mijn heil wat meer te zoeken in jurkjes en rokken. Ik heb de hoop dat dat iets minder nauw komt qua maat. Het zou prettig zijn als ik deze keer mijn positiekleding tot het einde toe pas.
Mijn buik groeide twee jaar geleden al explosief maar nu is het hek helemaal van de dam. Officieel ben ik 16 weken zwanger maar eigenlijk ben ik een dikke week verder door een meetfout tijdens de termijnecho. Vind het vrij lastig hoe ik nu moet rekenen. Temeer omdat in mijn dossier ook echt de aantekening staat dat de uitgerekende datum niet gecorrigeerd kon worden maar dat ik dus verder ben. Wat wel vast staat, is dat mijn pens behoorlijk royaal is voor zowel 16 als 17 weken zwangerschap. Ik voel me net een mammoet! En ik moet nog tot oktober of november. Oh my!
Wel begin ik me langzaamaan iets beter te voelen. Ik ben nog steeds hondsmoe maar heb niet meer de drang om de hele dag apathisch op de bank te gaan liggen vegeteren. Wel zo prettig voor mijn omgeving. En voor mij, haha! De afgelopen twee dagen heb ik flink last gehad van mijn buikspieren en het litteken van de keizersnede. Jeetje, de boel is flink aan het oprekken maar gezien de groei is dat ook niet verwonderlijk. Ik word met de dag dikker. Vrees dat er in oktober een Apache nodig is om me het huis uit te krijgen...

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

woensdag 21 mei 2014

Mirror shots



Vanmorgen leek het me wel een puik plan om mijn buik weer eens op de kiek te zetten. Jammer genoeg scheen de zon heel fel onze slaapkamer in dus ik kreeg het niet voor elkaar een duidelijkere foto te maken dan het bovenstaande exemplaar. Grrr! Eigenlijk zou ik onze gewone camera moeten gebruiken maar we zijn de oplader van de batterij ervan kwijt. Zucht, het zal ook eens niet in dat chaotische huishouden van ons, haha! Aankomend weekend zal ik mijn vent eens goed laten speuren op zolder en in de kelderkast. Ik ben er sowieso van overtuigd dat er wormgaten aanwezig zijn in ons huis waardoor allerlei spullen naar parallelle universa worden getransporteerd. Er is daar blijkbaar vooral veel behoefte aan sokken en sleutelbossen...
Goed, die outfit van mij met die zwangere buik van pakweg 16 weken erin. Laat ik het daar eens over hebben. Kan ik kort over zijn overigens. Ik draag namelijk maar één kledingstuk! (En ondergoed natuurlijk...) Een donkerblauwe jumpsuit van de Prénatal. Wat een leukerd hè? Ik kreeg hem van mijn moeder omdat ik al twee jaar liep te piepen dat ik net als Sam een pak uit één stuk wilde. Now it's mine! Oh, en misschien speelde het bij deze gulle gift ook mee dat ik toentertijd gewoon heel zielig was omdat ik de hele dag moest kotsen. Ik rolde de pijpen een klein stukje op omdat ze net iets te lang zijn voor mijn korte pootjes. Ik vind het nog een beetje lastig welke schoenen ik erbij moet dragen. Vandaag ging ik in ieder geval voor mijn legergroene Havaianas. Persoonlijk vind ik dit wel een geslaagde combo. 

Weten jullie wat trouwens ook heel leuk is? Volgens mij voel ik Sam 2.0 bewegen. Heel zachtjes nog maar het is onmiskenbaar de nieuwe buikbewoner. 

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

zondag 18 mei 2014

Mirror shots




Vandaag ben ik officieel 15 weken zwanger. (Stiekem ben ik een weekje verder door een meetfoutje...) Ik ben zo blij dat het eindelijk lekker weer is geworden want nu heb ik iets meer keus wat kleding betreft. Sam is namelijk van augustus en zodoende heb ik nog wat zomerse positiekleding in de kast hangen van twee jaar geleden. Altijd handig! Vanmorgen twijfelde ik dan ook niet om één van mijn voormalige favoriete kledingstukken aan te trekken. De maxirok die ik op bovenstaande foto's draag, is van Noppies en kocht ik begin 2012 in de uitverkoop. Nadat mijn moeder er zo'n tien centimeter vanaf had gehaald, heb ik er maanden in gewoond. Ook nu moet ik weer concluderen dat het domweg een heel fijn kledingstuk is. 
Ik combineerde deze rok heel simpel. Tja, basic is mijn middlename. Ik kan het gewoon niet helpen, haha! Ik droeg er een zwart tanktopje van Vero Moda op uit de standaard collectie en een paar zwarte slippertjes van H&M van honderd jaar geleden. Om het geheel een beetje te pimpen, mikte ik voor de verandering een gezellige houten ketting om mijn nek. 

Misschien is het trouwens leuk om een vergelijking te maken tussen 2012 en 2014. Klik hier om een vergelijkbare outfit met mijn geliefde maxirok te zien welke ik droeg toen ik 22 weken en 2 dagen zwanger was van Sam. Op drie dagen na is het exact twee jaar terug dat ik die kiekjes schoot. Jeetje, time flies!

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...