Go with the Flo + winactie

Mijn blog heet In a flow around the world en mijn motto is go with the flow. Het moge dus duidelijk zijn dat ik een voorstander ben van het leven nemen zoals het komt. Je verandert er immers verdraaid weinig aan ook al maak je je druk om van alles en nog wat. Hoe toepasselijk is het dan dat ik onlangs van Dushi een geweldig kinderboek ontving uit de serie Go with the Flo! In dit geval is Flo een schattig dolfijntje met het hart op de goede plek. Net als ik drijft Flo met de stroom mee en gaat hij er vanuit dat overal een oplossing voor is. Een dolfijn naar mijn hart! Vandaag vertel ik jullie wat zoonlief en ik vonden van de titel Een ziek kroontje.

Dit heerlijke kinderboek is geschreven door Elle van Lieshout en Erik van Os. Bij de naam Van Lieshout in combinatie met kinderboeken kwam bij mij direct een eventuele connectie op met Ted van Lieshout. (Ted is één van de bekendste kinderboekenauteurs van Nederland en heeft een tevens een indrukwekkend oeuvre opgebouwd met zijn overige schrijverij.) Een speurtocht door de archieven van de blog van Ted leerde mij echter dat er geen verwantschap bestaat tussen hem en Elle. Neemt niet weg dat Van Lieshout desalniettemin voor kwaliteit staat. Sam en ik werden direct verliefd op die lieve Flo en zijn vriendjes.

Het verhaal handelt over de altijd vrolijke dolfijn Flo. Hij heeft een kroontje op zijn hoofd maar dat gaat helaas stuk. Niets lijkt te helpen om dat verrekte kroontje weer netjes rechtop te laten staan. Het hangt er maar een beetje zielig bij. Zelfs de liefde in de vorm van een dikke knuffel wil niet helpen. Uiteindelijk ontdekt Koning Leeuw dat het probleem is dat Flo verdrietig is. Zodra hij weer allemaal jofele jubeljumps en speciale spreidhoeksprongen zal gaan maken, zal dat kroontje weer rechtop op zijn hoofdje gaan staan. Aldus geschiedde. Eind goed, al goed!

Als Neerlandica ben ik enorm te spreken over het bloemrijke taalgebruik en de vele alliteraties. (Allitererend taalgebruik wil zeggen dat er veelvuldig sprake is van beginrijm; bijvoorbeeld borrelend bubbelend blij, spetterende supersalto, flipte en flapte, jofele jubeljumps, speciale spreidhoeksprongen enzovoorts...) Hierdoor is het een fijn verhaal om voor te lezen en blijven zelfs de kleinste guppen geboeid luisteren. Domweg omdat het lekker in het gehoor ligt en natuurlijk ook omdat het gewoon heel spannend is, of het wel in orde komt met dat sneue kroontje van Flo. 

Daarnaast is het prentenboek an sich heel aantrekkelijk om te zien voor de kleine lezertjes door de fleurige tekeningen van Mieke Driessen. Naast dit kinderboek ontving ik vier gelukshangertjes in de vorm van hoofdfiguur Flo en de bijfiguren Rabbit, Chick en Dunk. Je kunt ze uiteraard daadwerkelijk als lucky charm gebruiken maar wij kozen ervoor om ze het verhaal te laten naspelen. Wat mij betreft creëer je hier als voorlezer een extra dimensie mee. Sam is in ieder geval helemaal in zijn nopjes met deze leuke beestjes en heeft zijn WK-hamsters in de ban gedaan. (En dat wil heel wat zeggen, haha...)

Om het allemaal nog leuker en fijner te maken, mag ik een exemplaar van Een ziek kroontje verloten onder de bezoekers van mijn blog. Lees hieronder wat je precies moet doen om mee te dingen naar deze mooie prijs.

1. Like In a flow around the world op Facebook.

    Je maakt een extra kans door dit bericht te delen dus spread the word!

2. Like In a flow around the world op Bloglovin'.

3. Laat een comment onder deze blog achter waarin je vertelt dat je meedoet.

Volgende week maak ik de winnaars bekend op zowel mijn blog als op Facebook. Heel veel succes allemaal! Enne, go with the flow ;-)

Deze blog is tot stand gekomen in samenwerking met Dushi.

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest. 

Over mijn grote held Harry...

Ik besteed op mijn blog praktisch nooit aandacht aan boeken. Ik maak soms een uitzondering voor een geweldig kinderboek maar verder dan dat kom ik niet. Best gek als je bedenkt dat ik gek ben op lezen en een riante boekencollectie in de kast heb staan. Oh ja, en in een vorig leven was ik docente Nederlands. Tikkeltje vreemd nietwaar, dat je daar niets van terugziet op In a flow around the world. Heel lang heb ik bewust geen aandacht willen besteden aan mijn letterliefde. Vooral omdat mijn blog ter ontspanning diende mijns inziens. Na een studie Nederlands en een onderwijscarrière voelt alles met maar enige relatie tot een boek als werk. Daarnaast ben ik ook nog eens enorm kritisch. Al met al kwam het erop neer dat ik me in de twee jaar dat ik blog, me niet durfde te wagen aan bijvoorbeeld een simpele boekrecensie. 

En toen begon het te kriebelen. Een poosje terug besloot ik me geen ene zak meer aan te trekken van wat er in blogland gebeurt en wie wat schrijft. Ik wilde alleen nog maar gaan bloggen over zaken waar ik blij van word en waar ik affiniteit mee heb. Zo word ik gelukkig van verhaaltjes schrijven over Sam, recepten delen maar ook van boeken. Tijd dus om die enge, grote stap te zetten en eens iets te typen over lezen. Ik heb erg getwijfeld over in welke vorm ik dit alles wil gieten. Besluiteloos als ik ben, kwam ik er niet uit. Wel kwam ik tot de conclusie dat ik niet de zoveelste (beroerde of goede) recensie wilde schrijven over de De Kraamhulp van Esther Verhoef. Vandaar dat ik vandaag aftrap met een korte verhandeling over mijn grote held Harry Mulisch.

Meneer Mulisch is de voornaamste reden waardoor ik dacht: misschien is het niet eens zo gek om voor de klas te gaan staan en die apen hun moerstaal bij te brengen. Yep, de liefde voor Harry zit diep. Maar goed, Mulisch is dan ook één van de belangrijkste Nederlandse schrijvers van na 1940. Met Mulisch is het zo dat je hem geweldig vindt of dat je hem haat. Het moge duidelijk zijn dat ik fan ben van zijn werk. Waarom? In de eerste plaats omdat zijn oeuvre zeer groot is maar ook heel divers. Dat betekent niet dat alles wat hij schreef briljant was, maar ik waardeer zijn experimentele drang enorm. Hij was nooit bang om zijn mogelijkheden te onderzoeken. 

In de hoogtijdagen van deze schrijver riep men vaak dat hij on-Nederlands was. Niet alleen als schrijver zijnde maar ook qua persoonlijkheid. Hij stond bekend als van zichzelf overtuigd en flamboyant. Dat maakte hem niet altijd geliefd in ons koude kikkerlandje met doe-maar-normaal-dan-doe-je-gek-genoeg-houding. Maar eerlijk is eerlijk, als je zo'n briljant schrijver bent, valt dat best te vergeven. En wat dat on-Nederlands zijn, had men domweg gelijk. Harry was het kind van een Oostenrijks-Hongaarse vader en een jodin. Een nogal explosieve combinatie voor iemand geboren in 1927. Hij zei dan ook altijd dat hij de oorlog was met zijn genencombinatie. Geen verrassing dus dat WO II een belangrijk thema is in zijn werk. 

Laat ik nu een voorliefde hebben voor boeken die over de Tweede Wereldoorlog gaan. Die periode fascineert me mateloos. Misschien omdat het voor mijn generatie enerzijds onvoorstelbaar is dat Nederland in oorlog is geweest maar dat we anderzijds wel vele verhalen horen uit de eerste hand van bijvoorbeeld onze opa's en oma's. Doordat Mulisch niet is opgegroeid in een traditioneel Nederlands gezin ziet hij dingen in een heel ander perspectief dan andere schrijvers uit die tijd. Dat resulteerde bijvoorbeeld in zijn controversiële roman Siegfried waarin hij Hitler een niet-bestaande zoon schenkt. Een bizar gegeven. Meesterlijk gevonden ook. Ik houd ervan als mensen de grenzen durven opzoeken en recalcitrant durven te zijn. Of wat te denken van De zaak 40/61? Harry ging in 1961 als jonge verslaggever naar Israël om het proces tegen Eichman (hij regelde het transport richting de concentratiekampen tijdens de WO II) bij te wonen en te verslaan voor Elsevier. Mulisch verwierp het idee dat Eichman in zijn eentje verantwoordelijk was voor 6 miljoen doden. Dat zou teveel Duitsers ontlasten. Een hele gewaagde gedachte. Zeker met inachtneming van het tijdsbeeld van de vroege jaren zestig. 

Ik kan wel uren doorkletsen over deze schrijver. Ik doe dat echter niet. Ik ga jullie  gewoon aanraden om in het oeuvre te duiken van deze fantastische man. Lees bijvoorbeeld zijn magnum opus De ontdekking van de hemel eens. Harry ziet dit als zijn meesterwerk en hoewel ik er heus wel wat op- en aanmerkingen op heb, is het absoluut een boek dat je gelezen moet hebben. Of neem bijvoorbeeld de roman Twee vrouwen eens ter hand. Wonderlijk hoe een man de liefde tussen twee lesbische vriendinnen zo treffend weer te beschrijven. De gedichtenbundels van de grootmeester zijn verrassend onbekend gebleven. Mocht je er eentje te pakken krijgen, verbaas je dan eens over hoe speels en lichtvoetig Harry ook kan schrijven. Zo on-Mulischiaans dat het juist weer heel typerend is voor deze auteur. Ik zou zijn uiteenlopende schrijfstijl willen benoemen als paradoxaal. Met laatstgenoemde verklap ik weer één van Harry's favoriete thema's. De schijnbare tegenstelling...

Wat vinden jullie? Moet ik vaker over boeken schrijven of niet? Voor mezelf ben ik er nog steeds niet over uit. Laat het me weten bij de comments. Ik ben heel benieuwd ;-)

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

Een lichtje in de nacht

We hebben er een poosje op moeten wachten maar Sam houdt tegenwoordig van boekjes. Van een boekenhater is hij veranderd in een kindje dat dol is op lekker bladeren en voorlezen. Ik hoop heel hard dat het geen fase is want ik vind het geweldig. Hoe ondernemend hij aan de ene kant is, zo zoet kan hij anderzijds zijn met een stapel boekjes. Vooruit, ze allemaal uit de kast trekken en ze opstapelen tot opstapje naar de deurklink is ook erg geinig maar vaak genoeg leest meneertje op zijn manier in zijn boeken. Prima dus! 

Zoonlief is momenteel nogal geobsedeerd door een boekje van Doornroosje met lichtjes erin. (Hij werkt een beetje aan zijn vrouwelijke kant, denk ik...) Ik geloof niet dat hij het verhaal heel spannend vindt. Vooral de lampjes hebben zijn interesse. Daarnaast is hij ook zwaar verliefd op konijntjes. Niet dat wij konijnen hebben maar de buren wel. Heel grote zelfs! We hebben een paar keer op ze gepast en sindsdien is mini helemaal fan van deze diertjes. Zeker nu hij onlangs heeft ontdekt dat Nijntje ook een 'nijnie' is, haha!

Jullie begrijpen dan ook vast wel dat Sam in zijn nopjes was toen we het bovenstaande boek van Uitgeverij De Fontein ontvingen. Het heet Een lichtje in de nacht en het gaat over de avonturen die Stijn en papa konijn beleven. Oh, en er zit een heus lampje in verwerkt! De twee konijnen moeten in het donker hun weg naar huis vinden met enkel de hulp van een oude lantaarn. Het is een heel lief en zoet verhaal maar voor kleine guppen toch ook best spannend. Het is echt een fijn boek, mede door het nachtlampje, om voor te lezen voor het slapen gaan. Sam kan er in ieder geval geen genoeg van krijgen en heeft dit boek al gebombardeerd tot één van zijn favorieten.

En niet alleen mijn kleine meneer vindt Een lichtje in de nacht een geweldig slaapmutsje, ook deze mama is zeer te spreken over dit boek. Het doet me denken aan boeken uit mijn jeugd zoals Grote beer en kleine beer en Muis, mol en rat. Warme verhalen met schattige beestjes in de hoofdrol. Heel aandoenlijk! De tekeningen van Alison Edgon zijn om op te vreten zo lief en de vlotte pen van Cat Weatherill maakt dit een boek dat je ook als ouder keer op keer wilt voorlezen. Praktisch gezien, ben ik ook zeer te spreken over de vervangbare batterij van het nachtlampje. Het zal je maar gebeuren dat dat lichtje er mee ophoudt en niet meer tot leven is te wekken. Dreumesdrama's gegarandeerd. 

Goed, wij zijn enthousiast over dit leuke boek en vinden het een pareltje in de kinderboekenwereld. Persoonlijk vind ik het een verademing na een miljoen keer een hysterisch boek van Doornroosje te hebben moeten voorlezen met psychedelische lichtjes. Mocht je op zoek zijn naar een leuk cadeautje of je klein uk willen verwennen met nieuw leesvoer, onthoud deze titel dan. Sam en ik durven te garanderen dat deze titel bij heel veel koters (en papa's en mama's, ook niet geheel onbelangrijk...) in de smaak gaat vallen. Approved by us! Bam!

Deze blog is tot stand gekomen in samenwerking met Uitgeverij De Fontein.

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

Over kinderen, boeken en voorlezen...

Ik ben een echte boekenwurm. Lezen is voor mij als ademen, ik kan niet zonder letters. Ik ben opgegroeid met een bibliothecaresse als moeder. Jullie begrijpen dat mijn liefde voor het geschreven woord met de paplepel is ingegoten. Als klein meisje kon ik niet wachten om te leren lezen. Ik wilde dolgraag ontdekken hoe het was om zelf die prachtige boeken door te bladeren en al die magische verhalen te kunnen lezen. Geen afhankelijkheid meer van volwassenen die me konden voorlezen. Heerlijk!
Mijn liefde voor boeken is altijd gebleven. Ik heb er zelfs mijn werk van gemaakt. Ik ben docente Nederlands geworden en aan die beroepskeuze lag mijn passie voor boeken ten grondslag. En vooruit, met een studie Nederlands heb je ook een fijne, brede opleiding te pakken waar je veel kanten mee uit kunt. Soît! 
Waar ik met dit stukje geschiedenis heen wil? Wel, ik wil jullie vandaag iets vertellen over kinderboeken en voorlezen. Iets dat ik niet kan zonder mijn achtergrond erbij te betrekken. Ik kan er namelijk niet omheen dat ik naast mama van een kleine smurf ook een soort van uhhh... pro ben op voorleesgebied en dat ik best het één en ander afweet van hoe je de jeugd aan het lezen krijgt. Niet alleen door al die uren dat ik leerlingen heb getracht de kunst van het vertellen te leren, niet enkel door al die uren dat ik mijn klassen heb voorgelezen op regenachtige vrijdagmiddagen, niet omdat ik gortdroge colleges heb gevolgd over taalontwikkeling en vooral ook niet alleen omdat mijn moeder misschien wel de beste verhalenverteller van Nederland is. Zie het meer als een driedubbele samenloop van omstandigheden waardoor ik mijn skills enorm heb kunnen verfijnen en veel kennis heb opgedaan.
Goed, je hebt dus een kind gekregen en van de kraamvisite een lading gezellige boekjes. Althans, zo ging het in huize In a flow around the world. (Blijkbaar overspoel je een Neerlandica met een uitgesproken mening over kinderkleertjes met stapels voorleesboeken. Heel veilig, dat snap ik. Zeker ook heel leuk en prettig, laten we wel zijn...) Je maakt mij altijd blij met boeken, of ze nu voor mezelf zijn of voor de kleine maestro. Op een gegeven moment bereik je het punt dat je denkt: mmm, misschien moet ik mijn koter gaan voorlezen of met een boekje laten scharrelen. Maar ja, hoe pak je dat aan?
Ik droomde tijdens mijn zwangerschap al van boekjes lezen met mijn baby. Echt, dat leek me geweldig! Ik zou mijn liefde voor boeken wel eens even over gaan dragen aan die kleine man. Mijn hele omgeving riep ook altijd hoe belangrijk het was, om vroeg te beginnen met voorlezen want dan leerden kinderen al vroeg hoe leuk boeken waren. Tja, ik was natuurlijk de laatste om daar iets tegenin te brengen met mijn passie voor boeken maar ik moest daar toch een kleine kanttekening bij maken. Desalniettemin keek ik enorm uit naar een beetje kneuterig op de bank zitten met mijn koter en een stapel boekjes. Yep, ik zag het helemaal voor me.
Veel mensen verwarren twee zaken. Te weten dat kinderen moet leren ervaren dat boeken interessant zijn en dat lezen bijdraagt aan de taalontwikkeling. Er zit hier een wezenlijk verschil tussen. Van voorlezen krijgen baby's namelijk niet direct interesse in boeken an sich. Bij hele jonge kinderen werkt het horen van je stem rustgevend en bij wat oudere kindjes draagt het luisteren naar boekentaal bij aan de taalontwikkeling. Wat wel van belang is, is dat je kind in contact komt met andere vormen van taal naast spreektaal en daar draagt voorlezen aan bij. Voorlezen onder de zes maanden is nogal overrated aangezien het geen drol uitmaakt of je de krant voorleest, reclamefolders of Annie M.G. Smith. Maar goed, het kan ook absoluut geen kwaad en zolang zowel jij als de kleine gup er plezier in hebben, is het helemaal prima natuurlijk.
Pas bij oudere baby's draagt voorlezen bij aan de taalontwikkeling alleen is het niet altijd zo zaligmakend als men soms wil doen geloven. Vaak praten we wat simplistisch tegen kleine koters en in boeken worden meestal andere woorden gebruikt dan die we zelf zouden kiezen in het dagelijks leven. Voor een goede taalontwikkeling dien je kinderen echter wel bloot te stellen aan een breder spectrum aan input. Wanneer je dit wat extra wilt stimuleren, vergeet dan niet te zingen en te dansen met je kleine, lekker veel te praten tegen en met je baby en hem of haar bloot te stellen aan situaties met veel interactie. Ook al praat je mini nog lang niet, laat jouw geklets geen eenrichtingsverkeer zijn. Geef je baby de gelegenheid om op de eigen manier antwoord te geven. Ook al versta je er geen hol van of word je enkel glazig aangekeken.
Het verschil tussen voorlezen en boeken ervaren, werd mij mij haast pijnlijk duidelijk gemaakt door mijn stronteigenwijze baby. Deze mama zat namelijk, zoals zovelen met mij, startklaar met een schattig boekje toen meneer een maand of vier was. Sam was er alleen totaal niet in geïnteresseerd. Hij vond het veel gezelliger als ik tegen hem babbelde en liedjes met hem zong. Bij voorlezen begon hij veelal na een minuut te huilen. Geen idee hoe het kwam maar hij vond er geen klap aan. Zo nu en dan waagde ik eens een nieuwe poging maar het heeft echt tot ruim een jaar geduurd voordat hij voorlezen ging waarderen. Ik baalde ervan want tja, dan moet je als docent Nederlands gaan vertellen dat je nieuwbakken baby keihard gaat janken bij een gezellig boekje. Daar stond ik dan met mijn goede gedrag. Hoe vaak ik niet quasi glimlachend heb verteld dat Sam boeken haatte, zijn niet meer op een hand te tellen. Nu mag ik graag een beetje overdrijven, maar zoonlief werd domweg niet vrolijk van een potje voorlezen. Jammer!
Maar dat voorlezen niet zo in de smaak viel, wilde niet zeggen dat ik Sam niet een beetje kon stimuleren met boekjes. Het voorlezen heb ik tijdelijk op een laag pitje gezet omdat ik niet wilde dat hij het zou gaan associëren met iets negatiefs. Ik ben meer de nadruk gaan leggen op hoe leuk het kan zijn om een boek te ervaren. Ik heb het idee dat veel ouders daar wel eens aan voorbij gaan terwijl dat juist de manier is om kiddo's te leren dat boekjes hartstikke tof zijn. Wat vooral van belang is, is dat mini's leren wat het boekidee is. Oftewel dat een boek een ding is met een voorkant en achterkant. En dat er achter iedere bladzijde weer een nieuwe verrassing schuilt.
Wanneer je je kind het boekidee aanleert is het belangrijk dat je hem of haar volgt. Het is dus niet de bedoeling dat jij allemaal dingen gaat aanwijzen of op volgorde het boekje doorbladert. Benoem juist de dingen waar je baby naar wijst of langer naar kijkt. En echt, het maakt geen donder uit of ze het boekje van voor naar achteren lezen of dat ze het andersom doen of domweg middenin beginnen. Dat is iets wat in ons systeem zit dus laat dat los. Bij baby's van een paar maanden oud kun je beginnen met boekjes met vormen in zwart-wit. Dit contrast is voor hen het duidelijkst waarneembaar. Wij hebben deze boekjes gewoon geleend van de bibliotheek maar je kunt ze ook zelf aanschaffen natuurlijk.
Er bestaan veel kartonnen boekjes voor kinderen met simplistische tekeningen in zwart-wit. Soms met wat kleur erbij maar lang niet altijd. Voor volwassenen oogt dat misschien wat saai maar voor baby's zijn dit juist duidelijke boeken omdat ze, zoals ik zojuist al zei, het contrast goed kunnen onderscheiden en niet teveel worden afgeleid van wat ze zien. Een goed voorbeeld hiervan is het boekje  Wij houden van knuffelen van Yusuke Yonezu. Sam ontving het een poosje geleden van uitgeverij De Vier Windstreken. Toen we het pakketje openden, dacht ik dat zoonlief het misschien niet meer zo leuk zou vinden omdat hij al wat groter is. Dat bleek echter niets uit te maken. Ook als je anderhalf bent, zijn dit type boekjes nog erg vermakelijk. Wij hebben in de boekenkast in de woonkamer een vak ingeruimd voor kinderboekjes. De plank waarop Sam's leesvoer staat, is voor hem op grijphoogte dus hij heeft de hele dag toegang tot zijn boeken. Wij houden van knuffelen pakt hij iedere dag. Zegt genoeg lijkt me! Het is dan ook een heel schattig exemplaar met al die vrolijke dierentekeningen en doorkijkjes.
Uiteindelijk is het hier met voorlezen ook helemaal goed gekomen. Kwestie van geduld. Begin dit jaar besloot ik Sam voor te gaan lezen wanneer hij in bed lag. Voorheen was er altijd strijd omdat hij de voorleesboeken kapot scheurde maar uhhh... als hij opgesloten ligt in zijn ledikant kan hij er lekker niet bij. Het hoort nu bij het slaapritueel al zijn wij niet heel strict met rituelen en dergelijke. Meneer viel lang in slaap aan de borst en dan kwakte ik hem maffend zijn bed in. Kleine jongens worden echter groot en gaan niet meer knock-out van moedermelk. Een gezellig verhaaltje voorlezen is inmiddels een goed alternatief gebleken om naar droomland te vertrekken. Daar vertel ik een andere keer nog wel eens iets over. Voor nu laat ik het hierbij...

Deze blog is tot stand gekomen in samenwerking met De Vier Windstreken.

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

Liebster blog award

Onlangs kwam ik erachter dat ik voor de derde keer de Liebster Blog Award heb gewonnen. Je kunt hier en hier de eerdere blogs bekijken. Deze keer kreeg ik de eer van Stephanie en Gwen. Thanks! Ik heb besloten om deze keer de tag niet door te geven aangezien ik zo langzamerhand niet meer weet welke bloggers ik de eer moet geven. Vind het heel lief om deze award te ontvangen maar anders blijf ik bezig. Het staat je natuurlijk vrij om deze tag over te nemen op je eigen blog. Het krijgen van de Liebster Blog Award houdt het volgende in:

De Liebster Blog Award is een min of meer fictieve award die bedoeld is om de wat kleinere blogs met relatief weinig volgers onder de aandacht te brengen. Als genomineerde beantwoord je elf vragen van degene die jou heeft genomineerd, om vervolgens zelf elf vragen te bedenken die je weer aan elf andere bloggers voorlegt.

Aangezien twee mensen mij genomineerd hebben, betekent dat voor mij niet elf vragen beantwoorden maar tweeëntwintig. Ik ga dus snel van start!

Wat maakt jouw blog zo speciaal?
Uhhh, ik durf eigenlijk niet te beweren dat mijn blog speciaal is. Wat ik vooral hoop is dat mensen kunnen waarderen dat ik heel open en eerlijk ben. Via mijn blog krijg je een goed beeld van wie ik ben en waar ik voor sta. Verder blog ik vooral over mijn zoontje en de dingen die mij interesseren. Wanneer je dezelfde zaken als ik leuk vind, kan ik me voorstellen dat mijn blog een fijne plek is om lekker te lezen over van alles en nog wat.

Als je moet kiezen tussen beauty en fashion, waar kies je dan voor?
Ik heb geen typische fashion- of beautyblog al heb ik wel diverse blogjes over deze onderwerpen geschreven. Als ik echt zou moeten kiezen, zou ik denk ik voor fashion gaan. Ik vind het namelijk leuker om kleding te kopen dan beautyspulletjes.

Wat zijn je hobby's?
Ik houd ervan om te reizen en te sporten. Verder vind ik het geweldig om dingen te ondernemen met mijn gezin en vriendinnen. Gewoon lekker erop uit gaan dus! Lekker uit eten, een boswandeling maken, de dierentuin bezoeken whatever! Ook vind ik het fijn om een goed boek te lezen, te koken en natuurlijk te bloggen.

Hoe zou je jouw kledingstijl omschrijven?
Ik houd van een sportieve look en ik ben dol op spijkerbroeken. Ik heb geen bijzondere kledingstijl en ben ook niet heel trendy. Wel vind ik het leuk om nieuwe kleding te kopen en er vrouwelijk en een tikkeltje stoer uit te zien. Voor een avondje uit of een feestje vind ik het leuk om een jurkje en hakken te dragen maar normaal gesproken, ben ik niet uit mijn skinnyjeans te slaan en loop ik voornamelijk op sneakers.

Wat zou jij kiezen als je één exclusief product (bijvoorbeeld een designertas) gratis zou mogen uitzoeken op beauty- en/of fashiongebied?
Lastige vraag want ik heb niet heel veel met designermerken. Niet omdat ik het niet mooi vind maar omdat ik het geld er niet voor over heb. Als ik iets gratis zou mogen uitzoeken zou ik denk ik voor een mooie winterjas gaan. Het liefst een legergroene parka met een grote capuchon. Zo'n jas om in te wonen en die je jaren kunt dragen.

Wat zijn je favoriete series?
Op dit moment ben ik helemaal verslaafd aan Prison Break en Dexter. Jammer genoeg ben ik nu bezig met het laatste seizoen van Dexter. Balen, want ik ben echt helemaal hooked aan deze serie. Ik houd me altijd aanbevolen, mocht je een gave nieuwe serie hebben ontdekt trouwens.

Wat zijn je favoriete blogs?
Onderaan de side-bar aan de rechterkant van mijn blog vind je een lijstje met links van blogs waar ik graag lees. Uiteraard lees ik meerdere blogs, maar dat zijn toch wel de sites die ik frequent een bezoekje breng.

Wat staat erop jouw bucketlist?
Ik heb nooit echt een bucketlist opgesteld. Wel ben ik met het Day Zero Project gestart in juli. De lijst met doelen die ik daarvoor heb opgesteld, kun je hier vinden.

Wie is jouw celebritycrush?
Haha, leuke vraag! Ik vind Jason Statham wel fijn om naar te kijken op dit moment. Wentworth Miller, Matt Damon en Daniel Craig vind ik ook wel tot de categorie mancandy behoren. Oh, en Bruce Willis in zijn jonge jaren met dat kort geschoren haar en een stoppelbaardje. Mmm...

Waar koop jij meestal je kleren?
Ik ben en een blijf een groot fan van H&M en Primark. Lekker origineel, I know! Verder koop ik mijn kleding eigenlijk overal en nergens al gaat mijn surfhartje nog steeds sneller kloppen van merken als Billabong, O'Neill, Roxy, Brunotti en Protest.

Wat zijn je favoriete vakantiebestemmingen?
Ik vind het altijd erg leuk om een land te bezoeken waar ik nog nooit geweest ben. Ik houd ervan om nieuwe culturen te ontdekken en het gevoel om ergens voor het eerst voet aan de grond te zetten. Toch zijn er plekken in de wereld waar ik graag naar terugkeer omdat ik het er heel fijn vind. Zo ben ik dol op de Verenigde Staten en op Italië. Beide landen heb ik al vaker bezocht en steeds heb ik gevoel dat ik daar thuis hoor.

Heb je groene vingers?
Uhhh, nee! Een plant gaat eigenlijk al dood als ik er slechts naar kijk. Deze zomer heb ik geprobeerd om verse kruiden te kweken maar ondanks dat basilicum als onkruid uit de grond zou moet schieten, gebeurt dat dus niet als ik een poging waag. Thank God, woon ik samen met een man die werkelijk gifgroene vingers heeft en die ervoor zorgt dat onze tuin er prachtig bij ligt. Ik geef eerlijk toe dat ik soms een beetje moe word van zijn gezever over perfecte gazons en het bijhouden van klimop maar hij doet het maar mooi. Topvent!

In wat voor huis woon je?
Ik woon in een hoekhuis met een garage eraan vast. Het is een eensgezinwoning met een ruime achtertuin en een klein voortuintje. We wonen in een redelijk groene wijk vlakbij het winkelcentrum. Behoorlijk burgerlijk en totaal niet bijzonder maar wel een leuke plek om te vertoeven.

Wees eerlijk: volg je Goede tijden, slechte tijden?
Nee! Met mijn hand op mijn hart beweer ik dat ik deze soap niet volg. Geen enkele soap trouwens, ik vind er echt niets aan namelijk.

Wat is je lievelingsrecept? Deel dit recept.
Volgers van mijn blog weten inmiddels wel dat ik gek ben op eten en koken. Ik heb niet echt een lievelingsrecept maar risotto valt wel in de categorie overheerlijke gerechten. Net als mijn inmiddels befaamde tonijnsteak is dat eten waar ik bij kan watertanden. Zo lekker!

Wat is de moeilijkste beslissing die je ooit hebt moeten nemen?
Er zijn zeker zaken geweest waarover ik in het verleden heb getwijfeld. Daar hoorden ook moeilijke beslissingen bij. Achteraf bezien heb ik toentertijd de juiste keuzes gemaakt en ben ik heel bij met waar ik op dit moment sta. Op het moment zelf was het lastig om de knoop door te hakken maar als ik er nu aan terugdenk was dat helemaal niet het geval. Het heeft me veel ervaring en wijsheid gebracht dus ik heb nergens spijt van. No regrets!

Wat is je mooiste herinnering?
Daar heb ik ooit eens een blogje over geschreven in het kader van de 30 dagen challenge. Je kunt er hier meer over lezen.

Kun je toelichten wat buitenspel is? Zo ja, ga je gang.
Appeltje, eitje! Wanneer de aanvaller voorbij de laatste verdediger staat en dan de bal krijgt aangespeeld. Ik woon samen met een sportdocent van een sportopleiding. Het zou dus wel heel gek zijn als ik dit niet zou weten.

Word je (ook) onrustig van een te volle wasmand?
Haha, nee! Ik heb de pest aan huishoudelijke taken en ik kan er echt niet wakker van liggen als mijn huis niet op orde is. Zolang het niet vies is en een beetje leefbaar, vind ik het wel gezegend. Onrustig word ik er dus zeker niet van! Vriendlief is hier trouwens verantwoordelijk voor de was. Naast dat ik het echt een verschrikking vind, ben ik er ook nog eens heel slecht in. Ik stop namelijk de verkeerde dingen bij elkaar, vergeet de was op te hangen en verpest ladingen kleding omdat ik een beetje loop te klungelen.
Mijn vriend word overigens wel een beetje onrustig als de wasmand te vol is. Die vent van mij is echt een natte droom op huishoudgebied namelijk. Alle was is netjes gesorteerd in drie wasmanden, we hebben verschillende droogrekken en een droogmolen, hij gaat speciaal naar de Kruidvat als de grote flessen wasmiddel in de aanbieding zijn en houdt er een heel systeem op na waar ik geen snars van begrijp. Heb ik al gezegd dat ik enorm veel van hem houd ;-)

Heb je een verborgen talent? Zo ja, wil je het met me delen?
Nee, dan is het namelijk geen verborgen talent meer. Dûhhh!

Welk boek ben je momenteel aan het lezen?
Op dit moment ligt het boek Liever rechtop sterven dan op je knieën leven van Abraham Moszkowicz op mijn nachtkastje. Ik heb het al een paar maanden geleden gekocht maar ben er pas recent in begonnen. Er valt vrij weinig over te vertellen aangezien ik pas net het eerste hoofdstuk heb gelezen. Tot nu toe vind ik het wel veelbelovend.

Hoe vaak per dag open je de facebook-app op je telefoon?
Het verschilt een beetje per dag. De ene dag alleen 's morgens als ik wakker word maar op een druilerige dag wanneer ik vooral een beetje in huis keutel, veel vaker. Het is ook zo makkelijk hè, even met je vinger naar dat blauwe icoontje haha!

Update DZP

Sam en ik in onze tent in augustus 2013

 

 

Inmiddels houd ik me alweer een poosje bezig met DZP, oftewel Day Zero Project. Om precies te zijn sinds 1 juli. Hoog tijd voor een update dus! Na het blogje waarin ik de aanvang van deze monsterklus aankondigde, heb ik er namelijk niet meer over geschreven. Stom, want nu heb ik jullie heel veel te vertellen. Be prepared voor een lang relaas over doelen en ander geneuzel.

Om te beginnen heb ik inmiddels 101 doelen geformuleerd. (Op 1 juli bleef de teller steken op een schamele 30 doelen. Ai!) Ik heb deze lijst hier gepubliceerd en daarmee kon ik gelijk het eerste doel dat ik voor mezelf had opgesteld, Bedenk 101 doelen en publiceer ze op deze blog, afstrepen. Goed bezig!
Op persoonlijk gebied kan ik het doel Een jaar lang borstvoeding geven afstrepen. Ik vind het een hele prestatie en ben er best een beetje trots op dat dit me is gelukt. Het was bij tijd en wijlen lastig en het heeft me hier en daar ook letterlijk bloed, zweet en tranen gekost. Ik voel me dan ook een echte powerwoman nu ik officieel langvoedster ben. Yeah! Hier, hier, hier en hier kun je het één en ander lezen over mijn borstvoedingsavonturen. Verder kun je de zoekfunctie gebruiken om nog meer te lezen over het wel en wee van een jaar borstvoeding.
Wat betreft mijn woonomgeving heb ik twee doelen behaald. Te weten De afzuigkap vervangen en/of schoonmaken en Minimaal 25 kledingstukken op marktplaats zetten. Het schoonmaken van de afzuigkap was een ranzige rotklus waar ik al een tijdje tegenaan zat te hikken. Tijdens onze vakantie in Frankrijk waren mijn schoonouders zo lief om op de poezen te passen en mijn schoonmoeder besloot toen gelijk ons huis lekker te poetsen. Ook die smerige afzuigkap heeft ze toen een flinke beurt gegeven. Niet mijn verdienste dus maar ik ben er wel heel blij mee!
Ook heb ik een klein beginnetje gemaakt met het uitzoeken van mijn kledingkast. Ook een klus waar ik tegenop zie omdat het gruwelijk veel werk is. Vraag me serieus af hoe ik in godsnaam aan al die kleding ben gekomen. En waarom ik het allemaal heb meegenomen toen we gingen verhuizen. .. Anyway, de stapel kleren die weg mag, heb ik op marktplaats geslingerd. Tot op heden nog niets verkocht helaas. Boehoe!
Ik had ook een flinke lading doelen opgesteld met betrekking op onze Sammie. Vier stuks heb ik inmiddels kunnen afstrepen. Op dit vlak gaat het dus lekker! Ik heb de volgende doelen behaald: Sam op zijn eigen kamer laten slapen, Sam met de pot mee laten eten, Sam's eerste verjaardag vieren en Met Sam naar de dierentuin. Mocht je het interessant vinden dan kun je hier, hier, hier en hier de blogjes lezen die ik schreef over deze doelen.
Van de doelen die ik opstelde onder de noemer reizen, behaalde ik er eentje. Kamperen in een tent met Sam kan worden afgevinkt. Begin dit jaar kochten wij een grote tent en daarmee zijn we twee keer op stap geweest. Het betrof een zogenaamde proefkampeersessie in Mourik en natuurlijk een onvergetelijke zomervakantie in Frankrijk. Hier kun je meer lezen over Sam's allereerste nachtje in een tent. Over de vakantie zijn verschillende blogs online gekomen dus wanneer je ons wilt zien genieten in onze kampeerkloffies, gebruik dan even de zoekfunctie. Het laatste raad ik je niet aan als je op dit moment te kampen hebt met een herfstdip.
Het doel Weer op hetzelfde gewicht (58 kilo) komen als voor mijn zwangerschap heb ik nog niet bereikt. Passende hardloopschoenen aan laten meten hangt daar echter wel mee samen en dat doel mag ik wel afvinken. In juni begaf ik me met mijn dikke kont naar een gespecialiseerde hardloopwinkel in Amersfoort en sindsdien ben ik in het bezit van deze hippe patta's van Mizuno.
Ook op bloggebied heb ik de nodige dingen bereikt. Ik heb een filmpje opgenomen, andere bloggers ontmoet, een winactie georganiseerd en last but not least, mijn blog voorzien van een pagina op facebook. (Hint, hint, hint!) De doelen Een filmpje opnemen voor mijn blog, Meeten met minimaal twee andere bloggers, Een facebook-pagina aanmaken voor mijn blog en Een winactie organiseren kunnen van mijn to do-list. Check, check, dubbel check! Mocht je meer willen lezen over hoe ik deze doelen behaalde, gebruik dan wederom de zoekfunctie want er zijn diverse blogjes over verschenen.
Naast dat ik een aantal doelen heb kunnen afvinken, ben ik achter de schermen ook druk bezig met andere doelen. Zo let ik goed op mijn eten om mijn gewicht van voor de zwangerschap weer te bereiken, mijn voorraad moedermelk in de vriezer slinkt geleidelijk en ben ik druk bezig met het opruimen van de zolder en de garage. Tevens heb ik al een flinke lading boeken gelezen en ook al een aantal films gezien. De te kleine babykleding is zo goed als uitgezocht en ik heb al heel wat kookboeken doorgespit op zoek naar lekkere bakrecepten.
Verder gaat het de laatste tijd ook best lekker met mijn blog. Mijn bezoekersaantallen stijgen en het aantal volgers groeit gestaag. Dank daarvoor trouwens! Ik ben na anderhalf jaar bijna klaar met de 30 dagen challenge, heb samengewerkt met diverse bedrijven en andere blogs en heb een winactie georganiseerd. Ook heb ik me de afgelopen maand ingelezen over de overstap naar een eigen domein. Op dit moment duizelt het me nogal dus ik moet me nog eens even bezinnen over hoe ik dat ga aanpakken. Ik ben echt een stumper op computergebied namelijk. Mocht iemand ervaring hebben met hoe je een blog verhuist en host, dan houd ik me in ieder geval aanbevolen. Vrees dat ik dat niet alleen voor elkaar ga krijgen. Ik kan hele gezellige verhaaltjes schrijven maar van programmeren en dergelijke heb ik echt geen kaas gegeten.
Voor nu laat ik het even bij dit gewauwel. Er staat nog heel wat op stapel en ik hoop volgende maand weer een update te kunnen schrijven met mijn vorderingen. Tot nu valt het me niet tegen wat ik heb bereikt. Toch knijp ik hem wel of ik daadwerkelijk al deze doelen ga behalen. Eerlijk is eerlijk, ik ben geen kei in het afronden van dingen. Ben benieuwd wat de toekomst in petto heeft. Ciao!

Total Recall - Het verhaal van mijn leven

Eerder deze week las ik de autobiografie uit van Arnold Schwarzenegger. Mijn vriend had dit boek voor Kerst gekregen en aangezien hij nog geen tijd had gehad om erin te beginnen, ben ik dit boek gaan lezen. Ik verwachtte niet al te veel van dit boek maar het heeft me echt verbaasd. Of liever gezegd, Arnold Schwarzenegger heeft me verbaasd. Dit boek leest namelijk ongelofelijk makkelijk weg. Bijna als een spannende roman. Soms zijn biografieën saai omdat het een opsomming van feiten en gebeurtenissen betreft. Dat is bij Total Recall echter niet het geval. Het is een vermakelijk boek dat doorspekt is met de humor waarmee Arnold Schwarzenegger bekend is geworden. Wel een beetje flauw soms, maar daar is niets mis mee wat mij betreft. Als je er als lezer om moet lachen, dan is de grap geslaagd. Verder staat het boek vol prachtige foto's die zeker een bijdrage leveren aan het beeld van Schwarzenegger dat wordt geschapen.
In grote lijnen wist ik wel dat Schwarzenegger van origine een Oostenrijker is, hij bodybuilder is geweest, hij het gemaakt heeft in Hollywood en uiteindelijk gouverneur werd van Californië. Ik wist echter niet hoe gedreven deze man is en wat hij allemaal heeft gedaan en gelaten om dit alles te bereiken. Door het lezen van dit boek heb ik echt respect gekregen voor Arnold. Door de films waarin hij speelt en zijn fysieke verschijning, heb je al snel het beeld van een domme spierbundel. Niets is echter minder waar. Arnie is een selfmade man die op jonge leeftijd als immigrant al zijn eerste miljoen verdiende met ontroerend goed. Voordat hij als filmster beroemd werd, had hij al alles gewonnen wat er te winnen viel op het gebied van bodybuilding. Sterker nog, hij heeft de tot dan toe onbekende sport bodybuilding op de kaart gezet. Niet alleen door vele malen kampioen te worden maar ook door een internationaal postorderbedrijf op te zetten voor bodybuildingartikelen en boekjes over trainingen.
Wat ik erg bijzonder vind, is dat deze man altijd zoveel tegelijkertijd heeft gedaan. Naast zijn bodybuildingcarrière, studeerde hij, had hij diverse eigen bedrijven waaronder een postorderbedrijf en een bouwvakkersbedrijf en zette hij zich in voor goede doelen. Best knap als je als plattenlandsjongen uit Oostenrijk emigreert naar Amerika en geen Engels spreekt. Dat hij het uiteindelijk tot gouverneur heeft gestopt van de staat Californië is erg bijzonder als je bekijkt waar hij vandaan komt. Hij heeft veel bereikt als politicus, niet omdat hij beroemd is geworden als filmster maar omdat hij slim is en bereid is om hard te werken. Heel hard!
De hoeveelheid energie die hij zijn hele leven tentoon heeft gespreid, vind ik echt bewonderenswaardig. Hoe groot is de kans immers dat een Oostenrijkse plattenlandsjongen die naar de Verenigde Staten emigreert, de beste bodybuilder aller tijden wordt, uitgroeit tot filmster, trouwt met een Kennedy en gouverneur wordt van de grootste staat van Amerika? Er zal ongetwijfeld wel wat toeval in het spel zijn geweest maar ik ben ervan overtuigd dat hij veel aan zichzelf te danken heeft.
Natuurlijk is het zo dat wanneer je de autobiografie van iemand leest, je over algemeen een heel positief verhaal leest. Logisch, omdat de meeste mensen natuurlijk wel een gunstig beeld van zichzelf schetsen als die kans ze wordt geboden. Toch wil ik het positieve verhaal van Arnold Schwarzenegger graag geloven. Ik vind hem sympathiek namelijk. Wat daaraan bijdraagt is dat hij eerlijk is en zelfspot heeft. Hij ziet zichzelf niet als een godsgeschenk. Ik moest erg lachen om zijn beschrijving waarom hij geen rolmodel is en een voorbeeldfunctie niet aan hem besteed is. Ik ben een Europeaan die een Amerikaanse leider werd; een republikein met een zwak voor democraten; een zakenman die zijn geld verdient als een actieheld; een zeer gedisciplineerde perfectionist die niet altijd gedisciplineerd genoeg is geweest; een fitnessexpert die dol is op sigaren; een milieufreak met een voorliefde voor Hummers; een vrolijke, kinderlijke enthousiaste vent die bekend is geworden door zijn rol als Terminator. Wie kan daar nu lering uittrekken? Ook schrijft hij over zijn buitenechtelijke kind en de scheiding van zijn vrouw, Maria Shriver. Hij geeft toe dat hij een rokkenjager is en dat hij dat niet onder stoelen of banken steekt, pleit voor hem. Overigens geef ik zijn vrouw groot gelijk, het is een geweldige vent volgens mij, maar binnen een huwelijk valt er niet mee te leven.

Volgende week beantwoord ik de vragen die me gesteld zijn naar aanleiding van mijn Ask me anything-blogje. Mocht je me nog vragen willen stellen, laat ze dan hier achter.