Zwangerige update

Eigenlijk spreekt de bovenstaande foto wel voor zich. Ik ben namelijk zo moe-hoe! Altijd en overal. Maakt niet uit hoeveel ik geslapen heb, zodra ik mijn ogen open doe, wil ik direct weer een uiltje knappen. Tja, zwanger hè! Verder gaat het zijn gangetje hier. Inmiddels ben ik over de helft en dat sterkt me wel. Nog een paar maanden bikkelen en dan heb ik mijn tweede zoon in mijn armen. Je kunt rottere vooruitzichten hebben, nietwaar?

Ik merk dat het allemaal wat zwaarder begint te worden. Die buik blijft maar groeien en zit al behoorlijk in de weg. Mijn schoenen aantrekken en bukken wordt gewoon ietsiepietsie lastiger. Ook kan ik minder snel achter Sam aan racen en hem overal vanaf plukken. Beetje jammer maar het is niet anders. Hopelijk stabiliseert dat explosieve groeien binnenkort een poosje. Zou deze mama best prettig vinden. Inmiddels staat de teller op +2 kilo. Keurig netjes dus al vindt de gynaecoloog mijn buik wel erg groot voor deze termijn. Mijn baarmoeder zit ook vrij hoog ontdekte ik vanmorgen. Al zeker een hand boven mijn navel. Volgens mij was ik bij Sam een stuk verder voordat ik dat zo duidelijk kon voelen. Ik kan me in ieder geval niet aan het idee onttrekken dat ik in een walvis of zeekoe verander. Ik roep al regelmatig dat ik niet naar het Dolfinarium wil want dan willen ze me vast houden, haha!

Waar ik flink de balen van heb, is dat ik regelmatig door mijn lijf word terug gefloten. Wanneer ik teveel hooi op mijn vork neem, kan ik er donder op zeggen dat ik harde buiken krijg of hoofdpijn, of beide kwellingen. Ik wil nog zo graag van alles maar voel me net een dood paard. Arghhh! Maar goed, we doen er alles aan om deze zwangerschap goed door te komen en alle waardes stabiel te houden dus als heel mijn lijf schreeuwt dat ik moet liggen en slapen dan doe ik dat indien mogelijk. Na deze week heeft Maarten zes weken vakantie en man, daar kijk ik echt enorm naar uit.

Wat zal ik nog meer eens vertellen? Wel, ik loop nog steeds rond en dat is een goed teken. Hoe dichter ik de 27 weken nader, des te spannender ik het vind. Dat was het moment dat het bij Sam mis ging en dat houdt me onbewust behoorlijk bezig. Ik probeer er niet aan te denken maar ja, dat is net zoiets als dat je niet aan roze olifanten mag denken. Want juist, wat zie je dan voor je? Roze olifanten! Jullie vatten vast wat ik bedoel. Maar goed, we hobbelen vrolijk door en zien wel waar het schip strandt. 

Ik voel mini-mini-me de hele dag door mijn buik springen en dansen. Het voelt anders dan twee jaar geleden. Waarschijnlijk doordat deze keer mijn placenta aan de voorkant ligt. Desalniettemin voel ik van alles en gaat die buik alle kanten op. Lijkt me helemaal prima dus. Eindelijk ben ik weer een beetje vertrouwd met het zwanger zijn. Lange tijd voelde ik me vooral zwaar ruk maar niet specifiek in verwachting ofzo. Vandaag de dag voel me nog steeds kak maar ook overduidelijk zwanger. Gek hoe je dat weer precies herkent. Dat zwangere gedoe zal nooit mijn hobby worden maar als het zo blijft gaan als nu dan knijp ik in mijn handjes.

Zo langzamerhand beginnen we ook eens na te denken over wat we nog moeten regelen voor de komst van deze uk. Op zich hebben we niet zoveel nodig. Wel hebben we vorige week een duowagen gescoord op marktplaats omdat ik me niet kan voorstellen dat Sam over een paar maandjes opeens prima luistert en naast me blijft lopen. Verder shop ik me suf aan gezellige babykleertjes in kleine maten omdat we daar bij Sam een gruwelijk tekort aan hadden. We moeten nog wel een aantal praktische zaken regelen zoals de erkenning, een nieuw kabeltje voor de babyfoon bestellen en een naam bedenken. Tja, daar zullen we mettertijd allemaal wel uitkomen. Vooralsnog weiger ik om me ergens druk om te maken. Laat eerst die zomervakantie maar komen en daarna zie we gewoon hoe de zaken er dan voor staan. Fingers crossed dat ik dan nog steeds rond strompel met een baby in mijn buik en een jengelende peuterpeuber aan mijn been. Ik teken ervoor!

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest. 

Be prepared for a shitload of mirror shots

Er is weer een week voorbij dus het is tijd voor een overzichtje van de mirror shots die ik de afgelopen dagen maakte. Tot nu ben ik heel trots dat ik dit volhoud, haha! Hopelijk lukt me dit tot het einde van mijn zwangerschap zodat ik ze kan bundelen in een gezellig fotoalbum. Het was een week waarin ik vooral veel oude shirtjes op een skinny droeg. Tja, moet kunnen toch? Kijken jullie mee naar de bizarre groeispurt van mijn buikje?

Bij het officiële termijn van 21 weken zwangerschap besloot ik mijn bloemetjesgordijn van Asos Maternity weer eens uit mijn kast te toveren. Ik bestelde hem vorige maand en ik vond hem in eerste instantie niet zo leuk. Toch besloot ik hem wel te houden want aangezien het een wikkeljurkje is, valt hij ook te dragen met een enorme toeter. Na een kleine vermaaksessie van mijn schoonmoeder vind ik het toch wel een geinig geval. Om hem toch een beetje Jess te maken, trok ik er maar een paar afgeragde All Stars bij aan. De foto doet trouwens een beetje afbreuk aan dit jurkje. In het echt is hij een stuk leuker. 

Maandag was het hoognodig tijd voor de was. Ik trok dus maar wat oude meuk aan van mijn vorige zwangerschap. Dit zijn kledingstukken die hun beste tijd wel gehad hebben en die ik alleen in en rondom het huis draag. Het shirtje is van Supermom en de skinny van Asos Maternity. Ik koos die dag voor mijn geliefde paartje sandalen van Havaianas. 

Nou uhhh... dinsdag was de was nog niet droog. Gelukkig hing wel mijn fijne zwarte broek van H&M Mama weer in de kast. Ik combineerde hem met een oud topje van Mamalicious dat ik nog had van Sam. Aan mijn voetje prijken mijn afgedragen slippers van H&M. Ze vallen nu echt bijna uit elkaar. Als ik weer eens in de stad ben, moet ik maar een nieuw paartje scoren. Wat is een mens nu zonder zwarte slippers?

Deze maxidress van Mamalicious droeg ik eerst steeds met een riempje om mijn middel. Woensdag besloot ik dat weg te laten maar dan vind ik de jurk gelijk minder leuk. Weet niet waarom maar ik vind dat elastiek onder m'n boobs er zo suf uitzien. Verder wel een fijn ding overigens. Ik knalde er een paartje Havaianas onder en ik was good to go!

Dit was de eerste keer dat ik deze maxidress van Mamalicious droeg. Ik ben verliefd op dit ding maar het was een drama om hem in te korten. Uiteindelijk kwamen mijn schoonmoeder en een een handige vriendin en twee naaimachines aan te pas om de klus te klaren. De stof was zo rekbaar dat het niet lukt om te zomen. Wat een gedoe! Afijn, het is gelukt en ik ga hem nog heel vaak dragen. Ik deed er een oud riempje van Pieces omheen voor wat meer vorm en droeg er een paar tankleurige sandaaltjes van Primark onder. 

Grrr, ik baal mensen. Dit positietopje is me al te kort. Het is een geval van Mamalicious en ik meen me te herinneren dat ik hem bij Sam droeg tot een week of 30. Confronterend dat ik nu dus al net zo dik ben als toen, haha! Verder droeg ik er een chillbroekje van Mamalicous onder en wederom mijn All Stars van denim. 

Zaterdag ging ik voor mijn zwarte broek van H&M. Goh, verrassend! Ik combineerde hem met een oud shirtje dat ik in 2012 scoorde bij de Miss Etam Outlet. Het was toen één van mijn favorieten en nog steeds vind ik het wel een geinig ding. Voor de verandering trok ik een paar hakken aan. Ze zijn van Scholl en het is het enige paar heels waar ik niet mijn nek op breek. Ook al is het een gezondheidsmerk of zoiets, ze zijn echt wel tof om te zien. Vind ik dan, maar goed ik heb al vaker verteld dat ik bepaald geen fashionista ben. Trends gaan meestal een beetje langs me heen. Ik maakte die dag ook nog een close-up foto van mijn buik om de groeispurt van afgelopen week vast te leggen. Holy moly!

Gisteren was ik officieel 22 weken maar eigenlijk dus een week verder. Ik koos voor mijn gestreepte jurk die ik onlangs kocht in een winkel met een soort marktkleding. Geen idee dus welk merk het is maar het is een fijn kledingstuk dat prima mee rekt met de bump. Een paar oude slippertjes van Lazamani vond ik er wel bij matchen. 

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest. 

A big bunch of mirror shots

De afgelopen week heb ik mezelf met verve van mijn taak gekweten om deze zwangerschap fatsoenlijk vast te leggen. Vandaag is het dus weer eens tijd om een flinke lading van deze mirror shots online te kwakken. Mijn doel is tot het einde om de paar dagen een foto van mijn outfit en buik te maken in onze spiegel zodat ik een mooi overzicht van mijn uitdijende lichaam krijg. (Tegelijkertijd is het een stok achter de deur om ervoor te zorgen dat ik er niet als een Sjonnie bij loop...) Kijken jullie mee naar de kiekjes van de laatste paar dagen? Oh ja, ik deel de meeste van deze foto's ook op Instagram. Mocht je het geinig vinden wat previews te zien dan kun je me daar gezellig volgen ;-)

Met precies 20 officiële weken op de teller trok ik mijn favoriete rokje van twee jaar terug uit de kast. Hij is van Asos Maternity en helaas al behoorlijk pillig. Toch blijf ik het een heerlijk ding vinden. Jammer genoeg verkopen ze geen rokjes met dit model meer anders had ik er direct een paar besteld. Ik combineerde dit blije rokje met een donkerblauw topje van New Look Maternity en een paartje Havaianas. Ik blijf dit een hele fijne outfit vinden en bid dat dit rokje het nog even uithoudt.

Een dagje later ging ik wederom voor een luchtige outfit. Ditmaal trok ik een maxirok aan van de markt. Is uiteraard geen positiemode maar het is een superstretchy geval dus het rekt prima mee. Verder trok ik een schattig topje aan van New Look Maternity met vogeltjes erop. Aan mijn pootjes blinken een paar witte sandaaltjes die ik van Miss Etam ontving om te reviewen. Stiekem vind ik deze combo een beetje te tuttig voor mij maar ach, ik las pas ergens dat jongensmama's zich door de komst van hun zonen vrouwelijker gaan kleden. 

Bij een termijn van 20 weken en 2 dagen koos ik voor dit chilloutfitje met items van Mamalicious. Zowel het broekje als het shirtje bestelde ik onlangs bij de webshop Belly Fashion. Ik voel me zo prettig in deze kleren. Het knelt nergens, het is precies mijn stijl en ik heb er nog de nodige groeiruimte in. Voor de ultieme relaxfactor trok ik er een paar afgeragde All Stars bij aan. 

Woensdag vertrok ik met zoonlief richting de dierentuin en ging voor mijn hide-the-bump-tee van Asos Maternity. Nou ja, het is eigenlijk gewoon een tuniekje maar ik had die dag geen zin in de wat-een-allejezus-grote-pens-voor-20-weken-opmerkingen. Ik ben trots op mijn buik hoor maar heb niet altijd zin om er met al dan niet wildvreemde mensen over te kletsen. Ik merk sowieso dat ik steeds meer in een soort van cocon kruip nu mijn zwangerschap vordert. Anyways, ik koos die dag tevens voor mijn zwarte skinny van H&M Mama uit de sale en mijn favoriete sandalen van Havaianas. 

Donderdag was ik te gaar voor woorden na de expeditie met een continu ontsnappende peuterpuber in de dierentuin. Zodoende ging ik wederom voor een makkelijke look. Ik trok een skinny van H&M Mama aan die eigenlijk al wat te strak gaat zitten bij mijn buik en een zwart wijdvallend shirt van Asos Maternity welke ik nog had van mijn vorige zwangerschap. Een oude sjaal van Zara vond ik het geheel wel een beetje opfleuren. De sandaaltjes kocht ik vorig voorjaar bij Primark. 

Met 20 weken en 5 dagen besloot ik weer eens een maxirok aan te trekken. Ook dit exemplaar is van de markt en rekt prima mee. Geen idee of ik hem na mijn bevalling nog kan dragen maar dat zien we tegen die tijd wel. Dit is denk ik mijn favoriete outfit uit dit overzichtje. Aangezien ik van basic houd, vond ik dat dit kledingstuk niet meer nodig had dan een wit topje van Vero Moda en mijn witte sandaaltjes van Miss Etam. Deze combinatie is helemaal des Jess. 

Yep, dit is een heuse tuinbroek! Ik riep altijd dat ik niet dood in zo'n geval gevonden wilde worden maar mijn kledingsmaak is door alle rondgierende hormonen een beetje vertroebeld geraakt. Zeker nu iets over de helft al heel veel broeken te strak op mijn bolle babybuik gaan zitten, besloot ik toch zo'n verschrikkelijk ding van Mamalicious te bestellen. Ik sta er zelf ook van te kijken, haha! Al met al vind ik het trouwens best een leuk kledingstuk. Valt me werkelijk alles mee. Met een oud shirtje van Supermom eronder en een paar sleehaken van Crocs die ik ontving om een review over te schrijven, vind ik het vooralsnog best te doen. 

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest. 

Struisvogelpolitiek

Ik ben momenteel van de struisvogelpolitiek. Wat bevallen betreft dan. Ik ben namelijk nooit echt bevallen. Ik heb een spoedkeizersnede gehad maar heb nooit echt weeën gevoeld. Er ging gewoon gelijk, SHABAM, het mes in. En nu zit er dus een nieuwe baby in mijn buik. Er schijnt er nog nooit eentje te zijn blijven zitten dus diep vanbinnen weet ik dat ik over een paar maanden de pineut ben. Buikbaby zal er toch een keertje uit moeten. Daar wil ik voorlopig echter nog even niet aan denken. 

Hoe Sam ter wereld kwam, was nogal uhhh... traumatisch. Wil ik nooit meer meemaken. Een serene thuisbevalling zit er alleen sowieso al niet meer in. Ten eerste ben ik een medisch geval, ten tweede schijnt het litteken van mijn keizersnede nogal wat problemen op te kunnen leveren en ten derde heb ik bloeddrukprobemen en ging ik daardoor de vorige keer bijna de pijp uit. 

Toen ik onlangs voor de zoveelste keer op controle was bij de gynaecoloog werd er maar aangedrongen op een bevalplan, de verloskamers bekijken en dat soort gedoe. Plotseling ging er een knop om bij me. Ik wilde hier allemaal gewoon NIET aan denken!!! Ik moest de neiging onderdrukken om te roepen: 'Joh, kun je me de OK niet gewoon gelijk laten zien?' Ik heb momenteel geen enkel idee over bevallen. Het liefst beval ik helemaal niet. Ik wil me er niet me er niet mee bezighouden. Ik werd dan ook nogal raar aangekeken toen ik zei dat het me geen zak uitmaakte hoe dit kind eruit zou komen. Pijn doet het toch en als het snijden wordt dan snijden ze tegen die tijd maar een eind weg. Ik voel het daadwerkelijk zo. Het kan immers niet rotter gaan dan de vorige keer. 

Struisvogelpolitiek dus! Stiekem ben ik van plan om mijn kop in het zand te steken tot een week of 37. In ieder geval tot ik er niet meer onderuit kan. Tot die tijd weiger ik om verloskamers te bekijken. Beviel me trouwens voor geen meter twee jaar geleden. Ik zag toen rond week 30 die martelkamers in een ziekenhuis dat een jaar later tegen de vlakte ging. Ik dacht enkel: moet ik in dit Oostblok-ziekenhuis godverdomme mijn kind gaan uitpoepen?!? Gelukkig hoefde dat niet en sneden ze op een vooroorlogse operatiekamer Sam uit mijn buik. Goed, daar begin ik niet meer aan. Ook verdom ik het om bevallingsverhalen te lezen of aan te horen en naar een zwangerschapscursus te gaan. In huize In a flow around the world geldt censuur op alles dat te maken heeft met hoe baby's de baarmoeder verlaten. Degenen die onverhoopt alsnog durven te beginnen over samen bevallen, vacuümpompen en placenta's die blijven zitten, sla ik zonder pardon voor hun bek. Jullie zijn gewaarschuwd!

Of deze aanpak handig is, weet ik niet. Ik kan jullie wel vertellen dat ik me er hartstikke fijn bij voel. Heerlijk rustig! Snap niet waar al die andere dikbuiken zich zo'n zorgen om maken. Nu scheelt het misschien dat de kans sowieso groot is dat het ook ditmaal op een keizersnede uitdraait. Niet dat dat zo goed beviel (haha woordgrapje!) de vorige keer maar het idee van een heel mensje door mijn punani naar buiten werken, klinkt ook verre van aantrekkelijk. Een bevalling heb ik domweg even geskipt in mijn mind-set van dit moment. Ik hanteer simpelweg het tijdperk pré-baby-2.0 en het tijdperk post-baby-2.0. Ideaal wat mij betreft. En tot mijn vliezen breken of de doc met zijn scalpel staat te zwaaien, struisvogel ik rustig verder.  

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest. 

Maternity shopping at Asos, Zalando and Belly Fashion

Uh-oh... Ik blijf aan het shoppen! Is het niet voor Sam of de buikbaby dan is wel voor mezelf. Wat positiekleding betreft gaat het weer net als twee jaar geleden. Niets zit lekker en ik ben gefrustreerd vanwege het feit dat ik steeds mis grijp in m'n kast. Ik besloot een paar maanden geleden te investeren in wat leuke jurkjes omdat die langer te dragen zijn dan zwangerschapsbroeken. Verder schafte ik wat gezellige bovenkantjes aan om de kleding van twee jaar mee af te wisselen. Ik heb echter geen broek meer die me echt fijn zit en ook enkel vrij luchtige kleding. Ik ben geen koukleum maar een lekkere trui erbij is toch wel prettig. We wonen immers in het regenachtige Nederland en we weten allemaal hoe de zomers hier kunnen verlopen. En oh ja, Sam 2.0 wordt eind oktober of begin november verwacht. Misschien wel zo fijn om wat zaken in de kast te hebben hangen waar ik nog wat groeiruimte in heb want tegen die tijd ben ik vast in een kamerolifantje veranderd. Ik shopte er dus gezellig op los afgelopen week. Lange leve kortingscodes, wihoe... Hopelijk kan ik hier een tijdje mee vooruit want ik word er geestelijk gestoord van dat ik aan de gang blijf. Grrr!

Als allereerste surfte ik natuurlijk richting mijn all-time favoriete shopsite Asos. Ik scoorde een trui die ik al weken op het oog had. Eindelijk was hij in de sale en ik besloot dat dat voorbestemd was. Toch??? Normaal gesproken haat ik hoog gesloten halslijnen maar doordat deze trui zo grof gebreid is, vind ik het toch wel luchtig ogen. Ook shopte ik een soort van tuniekachtig geval met een prachtige kleurencombo. Vind ik net iets gekleder dan een simpel shirtje. Ik heb de hoop dat dat ding ook enigszins buikverhullend is. Begrijp me niet verkeerd, ik ben trots op mijn babypens maar op sommige dagen heb ik gewoon niet zo'n zin om ermee te pronken. 

Jess, is dit een tuinbroek? Jij haatte tuinbroeken toch? Uhmmm, ik kan nog steeds niet zeggen dat ik wild ben van tuinbroeken maar ik begin er stiekem een beetje op terug te komen. Zodoende belandde dit exemplaar in mijn digitale winkelmandje op Zalando. Ik weet ook niet precies hoe en wat maar opeens had ik hem besteld en afgerekend. Hij is van Mamalicious en was eigenlijk te duur voor het mooi. Als dit echter de oplossing blijkt voor mijn positiebroekenprobleem dan heb ik dat geld er wel voor over. Ik houd nog even een slag om de arm omdat ik geen idee heb hoe dit kledingstuk qua maat valt. Het is en typisch gevalletje van je-moet-het-aanzien. Ik ben dus enorm benieuwd hoe het staat. Indien hij dezelfde pasvorm heeft als het geruite exemplaar van Salty Dog dat ik vijftien jaar geleden had, gaat hij per direct retour afzender. We will see! Ik houd jullie op de hoogte in ieder geval!

Toen ik zwanger was van Sam had ik een tweetal yogabroekjes waar in heb gewoond. Jammer genoeg heb ik die weg moeten mikken omdat de gaten er in zijn gevallen. (Zolang doe ik dus met kleding...) Mijn buik is hypergevoelig op het moment en ik verlangde ernstig naar een comfortabel chillbroekje. Het aanbod daarin is vrij schaars dus ik nam genoegen met dit blauwe ding van Mamalicious dat ik besteld bij Belly Fashion. Inmiddels heb ik hem ontvangen en hij zit heerlijk! Precies waar ik naar op zoek was. Ik besteld er ook nog een matchend shirtje van hetzelfde merk bij. Ik voorzie dat je me in dit setje op warme en benauwde dagen kunt uit tekenen. Ik bid dat ik dit broekje tot het einde toe blijf passen. Al moet ik tegen die tijd waarschijnlijk aan een chillbroek met langere pijpen gaan denken. 

Ik ben nogal impulsief. Dat bleek maar weer toen ik een bestelling deed bij Asos. Twee weken geleden versierde ik mijn teennagels ter ere van het WK met nagelstickers. Hartstikke tof ware het niet dat die dikke buik gruwelijk in de weg zat. Maar ik ben niet eigenwijs hoor! Ik wurmde me in de meest bizarre houdingen en was enorm trots op mijn blauw gelakte nageltjes met oranje hartjes en kroontjes. Die harde buiken nam ik op de koop toe. Die buikbaby moet maar leren wat een beetje vaderlandsliefde inhoudt. Een goede leer voor de volgende keer, zou je denken. Ware het niet dat ik opeens twee nieuwe velletjes met die ellendige stickertjes kocht bij Asos. Don't ask me why! Maar leuk zijn ze wel ;-)

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

Overzicht mirror shots 12-20 weken

Woensdag vertelde ik al dat ik deze zwangerschap iets beter wil vastleggen dan de vorige. Mijn plan is om iedere week een aantal foto's te maken in onze passpiegel en die na mijn bevalling te bundelen in een album zodat ik er nog eens doorheen kan bladeren. Bij Sam wilde ik dit ook doen maar helaas is het me niet gelukt om dat project te volbrengen. Ditmaal ben ik vol goede moed begonnen en hoop ik deze foto's tot in hoogzwangere toestand te kunnen maken. Fingers crossed!
Jammer genoeg kwam ik erachter dat ik een paar foto's kwijt ben. Die heb ik waarschijnlijk niet goed opgeslagen. Typisch iets voor mij, oepsie! Dat ga ik vanaf nu anders aanpakken. Vandaag heb ik een overzichtje gemaakt van week 12 tot week 20. (De eerste drie maanden heb ik volgens mij geen mirror shots gemaakt...) Ik houd trouwens het officiële termijn aan in dit artikel maar eigenlijk ben ik een week verder door een meetfout. De uitgerekende datum is in mijn dossier bijgesteld naar 1 november maar is officieel nog 9 november.
Ik heb bij de positiekleding die ik nog had van Sam een asterisk* gezet zodat jullie weten dat die items niet meer verkrijgbaar zijn. Ik kreeg daar een paar vragen over op Instagram, vandaar... Ik draag trouwens niet enkel zwangerschapskleding. Sommige kledingstukken heb ik gewoon in een maatje groter gekocht of ze rekken flink mee. Mochten jullie trouwens nog leuke blogs weten met zwangere outfitjes dan houd ik me aanbevolen. Ik verkeer momenteel namelijk een beetje in een kledingcrisis, haha! Ik ben zelfs al uit een oude zwangerschapsbroek gescheurd. Best traumatiserend bij 20 weken...

12 weken zwanger 

shirt Noppies* / skinny H&M Mama / sneakers Adidas

13 weken en 2 dagen zwanger

longsleeve 9 Monate (Otto)* / skinny H&M Mama / gympen Converse / sjaal Primark

15 weken zwanger

top Vero Moda / maxirok Noppies* / slippers H&M

15 weken en 3 dagen zwanger

jumpsuit Prénatal / slippers Havaianas

15 weken en 6 dagen zwanger

maxidress Mamalicious / sandaaltjes Primark / riempje Esprit

16 weken en 1 dag zwanger

longsleeve Primark / broek H&M Mama / slippers Havaianas

16 weken en 2 dagen zwanger

top Mamalicious* / skinny H&M Mama / slippers H&M

16 weken en 3 dagen zwanger

shirt Asos Maternity* / skinny H&M Mama / instappers H&M 

16 weken en 6 dagen zwanger

maxidress Miss Etam / sandaaltjes Miss Etam

17 weken en 2 dagen zwanger

top New Look / skinny Asos Maternity* / sandaaltjes Havaianas

17 weken en 6 dagen zwanger

jurkje Asos Maternity / slippers H&M

18 weken en 1 dag zwanger

jurkje Asos Maternity / slippers Havaianas

18 weken en 4 dagen zwanger

tuniek Asos Maternity / legging Primark / sandaaltjes Havaianas

18 weken en 6 dagen zwanger

tuniek Mamalicious / vestje Mamalicious* / skinnyjeans H&M Mama / slippers Havaianas

19 weken zwanger

maxidress Miss Etam / riem Mango / slippers H&M 

19 weken en 1 dag zwanger

longsleeve 9 Monate (Otto)* / skinny Asos Maternity* / sandaaltjes Havaianas

19 weken en 3 dagen zwanger

shirt Miss Etam* / skinny H&M Mama / slippers H&M 

19 weken en 4 dagen zwanger

trui Pa:nuu / legging Zeeman / gympen Vans

19 weken en 5 dagen zwanger

maxidress ? / sleehakken Crocs

20 weken zwanger

top New Look Maternity / rok Asos Maternity* / slippers Havaianas

18 weken en 1 dag zwanger / 19 weken en 1 dag zwanger

(Ik moest de foto's meer verkleinen dan ik van plan was maar uhhh... daar moet ik nog iets op verzinnen. Komt goed!)

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

Niet rocken maar croccen + mirror shots

Mensen die mij in het dagelijks leven kennen, weten dat ik een schoenenfanaat ben. Ik houd gewoon van schoenen, ik kan er niets aan te doen. En dan te bedenken dat ik best een zeikerd ben wat betreft het schoeisel waar ik mijn poezelige voetjes insteek. Ik heb niet zoals zoveel dames een voorliefde voor pumps en laarzen. Nee, Jess houdt van stoere gympen, slippers en sandalen in alle kleuren van de regenboog. Comfort heb ik hoog in het vaandel staan. Als het niet lekker zit, trek ik het niet aan. 

Op vakantie loop ik graag op oerlelijke wandelsandalen of bergschoenen. Menig fashionista kijkt me meewarig aan als ze me over straat zien schuimen met mijn lompe schoenen. Ik vergoeilijk voor mezelf altijd maar dat mijn schoenmaat 36 elk type schoen minder grof doet lijken. Feit blijft echter dat een wandelsandaal ook met een klein voetje erin even afzichtelijk blijft. Daar verander je domweg niets aan. Toch vind ik het wel belangrijk dat ik er ook met comfy schoenen een beetje gezellig uitzie. Ik haat het als een outfit niet matcht. Daarom zijn er in mijn kast zowel blauwe als roze Teva's te vinden. Tevens heb ik wandelschoenen in diverse kleurcombinaties. There, I said it! Stiekem ben ik blijkbaar een outdoorgirl met stijl, haha!

Wat je tot op heden niet in mijn schoenencollectie kunt terugvinden zijn de traditionele Crocs. Zoals jullie waarschijnlijk uit de bovenstaande alinea's hebben kunnen opmaken, is dat geen principekwestie of iets in die richting. Het is er domweg nooit van gekomen om ze aan te schaffen. Ik bedoel, ik banjer overal op rond. Of het nu een gifgroen Croccie is of een paarse Timber. Ik heb overigens weleens een paar zwarte slippers van Crocs gehad die goddelijk zaten. Ook is Sam inmiddels bezig aan zijn tweede paar klompjes met het befaamde krokodilletje erop. Ideale dingen als je het mij vraagt.

Een paar dagen geleden stond de postbode voor de deur met een pakketje voor yours truly. Ik had geen idee wat er inzat dus ik was hartstikke benieuwd. Het bleken een paar sleehakken te zijn van Crocs! Yihááá! Dit merk produceert namelijk niet alleen de welbekende blauwe, gele, groene, zwarte en paarse schoenen maar ook hele kekke modelletjes. En het allerfijnste aan het modieuze schoeisel van Crocs is dat je er de wereld op uit loopt. Dat noem ik nog eens het nuttige met het aangename verenigen. 

Goed, ik ontving dus een stel prachtige wedges genaamd Leigh Wedge. Voor het mooi zijn ze me net iets te groot maar desalniettemin ben ik er enorm blij mee en loop ik er prima op. En als zwangere is wat extra groeiruimte voor je voeten net zo aangenaam als kleding die flink rekt. De medemama's onder ons begrijpen vast wel waarom, ahum, ahum... (Voor de mensen die (nog) geen kinderen gebaard hebben, houd ik het erop dat het best bizar is in welke mate je voeten kunnen opzwellen door vocht...) Anyways, uiteraard heb ik mijn nieuwe blikvangers direct aan een testsessie onderworpen. Ik kan niet anders dan concluderen dat ze enorm prettig lopen. Het blijven sleehakken maar ik houd er geen pijn aan mijn voeten aan over en loop er heel stevig op door het bandje om de enkel. Ze knellen op geen enkel punt en net als jaren geleden ben ik weer op slag verliefd op het typerende voetbed van Crocs. 

Om te laten zien dat ze niet alleen heerlijk lopen maar ook heel leuk staan, heb ik een foto gemaakt van mijn outfit van gisteren. Ik combineerde de wedges met een gestreepte maxidress waar mijn babybuik van 21 weken prima in past. En jeetje, wat doen hakken veel voor je figuur. Ik voelde me gelijk een stuk minder log met deze schoenen aan. Ik voorzie dat ik nog heel lang lol ga hebben van deze sleehakken. Niet rocken maar croccen!

Deze blog is tot stand gekomen in samenwerking met Crocs.

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

Shopperdeshop voor baby 2.0

Toen ik 27 weken zwanger was van Sam kwam ik in het ziekenhuis terecht en kreeg ik platte bedrust voorgeschreven. We schrokken ons kapot! Nadat we de ergste schok te boven waren, kwam het besef dat we de babyuitzet nog lang niet compleet hadden. Ik baalde daar behoorlijk van aangezien ik me zoals iedere zwangere had verheugd op lekker babyshoppen gedurende de laatste maanden. Ergens verdien je het als aanstaande mama gewoon om met een gigantische buik in babyzaken rond te struinen.
Ik nam me heilig voor om deze zwangerschap te zorgen dat ik alles in huis had. Veel van Sam's eerste spullen zijn niet door mij uitgezocht en dat is toch niet zo tof. Tja, hormonen hè! Toch kocht ik ook ditmaal amper iets voor de 20-weken echo. Op de één of andere manier kan ik dat niet goed. Het voelt raar om al zo vroeg naar babyspullen te kijken en dingen te regelen. Gelukkig heb ik de echo achter de rug en is ons tweede ventje voor zover men kon zien, gezond verklaard. Tijd om te shoppen! Vandaag een mamablogje met mijn babybuit. De foto's zijn niet allemaal even spetterend maar ik beloof jullie plechtig dat ik alles nogmaals zal showen als het fotomodel in kwestie is geboren. Kijken jullie mee?

Deze week kwam dit superzachte slaapzakje van Puckababy binnen. Hij komt bij de webshop Babyhuys vandaan. Het is een exemplaar dat je kunt gebruiken tot een maand of 6. Ik ben er verliefd op en zou het liefst een dekbed van dezelfde teddystof ervan bestellen om zelf onder weg te kruipen. Ik stond er twee jaar geleden mee in mijn handen toen zoonlief een pasgeboren ukkepukje was maar besloot toen uiteindelijk een andere te kopen omdat de spullen van Puckababy niet goedkoop zijn. We hadden toen nog zoveel dingen nodig dat ik niet zoveel geld aan een slaapzak wilde uitgeven. 

Het voordeel aan het krijgen van een tweede kind is dat je al omkomt in de babyzooi. Je hoeft dus geen hele uitzet meer bij elkaar te schrapen omdat je veel al hebt liggen. Persoonlijk vind ik dat heel fijn want ik vond het een enorm gedoe en zag door de bomen het bos niet meer. Deze keer hebben we natuurlijk wel een aantal zaken nodig maar dat valt in het niet in vergelijking bij wat we tijdens de eerste zwangerschap in huis moesten halen. En dan krijgen we ook nog eens een kind met hetzelfde geslacht als de eerste boreling. Stiekem vind ik dat heel erg handig al had ik uiteraard ook met liefde nieuwe spullen voor een meisje aangeschaft. Neemt niet weg dat het erg praktisch is om veel door te kunnen schuiven. Jess is wel goed maar niet gek!

Dit vestje en broekje van Zara kocht ik toen ik een maand of drie in verwachting was om de zwangerschap wat realistischer te maken. Ik vond het geschikt voor zowel een jongen als meisje. Het is overigens wel maat 68 dus mini-mini-me heeft als hij op zijn grote broer lijkt nog wel een poosje nodig om zo groot te worden dat hij het daadwerkelijk past. Al moet ik wel zeggen dat mijn ervaring met Zara is dat het klein uitvalt. 

Sam heeft tijdens zijn eerste winter diverse berenpakjes gedragen. Ik vond dat zo lief staan en daarnaast was het heerlijk warm gedurende die strenge winter. Zoonlief is echter een zomerkindje en zijn kleine broertje zal in de herfst worden geboren. Ik had dus niet zo'n fijn winterpakje in een klein maatje liggen. Ik vond dat de buikbaby dat wel verdiende nadat we de goede uitslag van de combinatietest te horen kregen. Ik kocht deze leukerd bij H&M trouwens. 

Dinsdagmorgen kregen we te horen dat we wederom een zoon verwachten. Mijn vriend moest na de echo direct door naar zijn werk dus ik zat helemaal home alone op mijn blauwe wolk. Ik besloot dat ik een perfecte reden had om richting de Prénatal in Amersfoort te rijden. Wat ik de aankomende weken absoluut moet kopen is babykleding in maat 50. Ik had dat amper bij Sam omdat iedereen me vertelde dat je dat bijna niet gebruikt. Ik kreeg echter een kind dat nog verzoop in maat 44. Ik kreeg toen een zak kleine kleertjes van een vriendin om te gebruiken maar daar is het mooi inmiddels vanaf. Deze keer ga ik dat anders aanpakken. Ik kocht tijdens die shopsessie onder andere dit shirtje met een gebreid broekje en mutsje erbij. Te lief!

Ook deed ik een bestelling bij Mini Rodini. Ik bestelde enkele kleertjes in maat 56/62 waaronder deze twee schattige broekjes. Jammer genoeg valt dit merk behoorlijk riant dus ik kan het voorlopig nog even weg leggen. Boehoe! Maar goed, uiteindelijk zal de buikbaby er vanzelf wel in groeien. Inmiddels weet ik dat dat een stuk sneller gaat dan ik nu denk.

Bij Prénatal kocht ik ook twee gestreepte jumpsuits die overduidelijk voor een ventje zijn. Sam droeg de eerste maanden vrijwel alleen unisex kleertjes en achteraf bezien, vond ik dat minder leuk. Het heeft mijn voorkeur om een jongetje echt als jongetje te kleden en een meisje als meisje. Met zoveel blauw kun je de mist niet ingaan. En jeetje, wat is maat 50 klein! Bizar hoe snel je dat vergeet. 

Dit pakje is ook van Mini Rodini. Ook dit is een maat 56/62 maar dat zie je er niet aan af. Het valt veel ruimer! Desalniettemin kon ik het niet over mijn hart verkrijgen om het terug te sturen. Het thema van onze kinderkamer is girafjes en het is de bedoeling dat ook onze tweede zoon daar op den duur gaat slapen. Een jumpsuit met een printje van deze dieren is dan wel heel tof om te hebben. (De bovenste foto heb ik even van internet geplukt omdat ik de jumpsuit niet fatsoenlijk op de foto kreeg. De detailfoto heb ik wel zelf geschoten...)

Tot slot kocht ik een knuffel voor de nieuwe baby met bijpassende slofjes. (En twee witte overslagrompers van de Hema maar die zijn echt niet spannend, haha!) We hebben behoorlijk wat pluche in huis maar dat is van Sam. Ik vind het bijzonder om ook een harig vriendje uit te zoeken speciaal voor ons nieuwe kindje. Dat verdiend hij in mijn ogen. Voor Sam heb ik met veel liefde spulletjes uitgezocht toentertijd en de buikbaby gaat het meeste daarvan ook weer gebruiken. Ik wil niet dat hij enkel dingen krijgt die van zijn grote broer zijn geweest. 

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.