Snelle pita gyros met tzatziki

Hoe leuk ik koken ook vind, ik heb niet altijd zin om lang in de keuken te staan. Soms wil ik gewoon iets makkelijks en snels eten en dan wordt het bijvoorbeeld een broodje gyros met tzatziki. Omdat ik denk dat ik zeker niet de enige ben die wel eens kiest voor een snelle hap, deel ik mijn supersonisch snelle variant van dit gerecht.

Ingrediënten voor 2 personen:

tzatziki:
halve komkommer
300 gram Griekse yoghurt
olijfolie
azijn
zwarte peper
zout
knoflook

de rest:
8 kleine pita's
250 gram varkensreepjes
1/2 krop ijsbergsla
rode ui
olijfolie
citroensap
zout
zwarte peper
paprikapoeder
koriander
komijn
kaneel
knoflook

Verwarm de oven voor op 250 graden en begin met het maken van de tzatziki. Rasp hiervoor een halve komkommer en bestrooi deze met zwarte peper, zout en knoflook. Roer er vervolgens een scheutje azijn door. Voeg de Griekse yoghurt aan dit mengsel toe en schep alles goed door elkaar. Meng er tot slot een scheutje olijfolie door. Proef of de tzatziki op smaak is en voeg indien nodig wat extra zout, zwarte peper of knoflook toe. Verdeel de tzatziki over twee schaaltjes en zet deze weg in de koelkast.
Snijd vervolgens de rode ui in dunne ringen en de sla in reepjes. Meng de ui en sla en verdeel het vast over twee borden.
Meng in een klein schaaltje zout, zwarte peper, paprikapoeder, knoflook, koriander, komijn en kaneel. Verhit een scheutje olijfolie in een wok en voeg de varkensreepjes eraan toe. Schep het kruidenmengsel door het vlees samen met wat citroensap. Bak het vlees op hoog vuur in ongeveer 5 minuten gaar. Besprenkel ondertussen de pitabroodjes met wat water en bak ze in 5 minuten knapperig in de oven.
Schep het vlees op de sla en uienringen op de borden en leg de afgebakken pita's ernaast. Haal tenslotte de schaaltjes tzatziki uit de koelkast en zet deze op de borden erbij. Eet smakelijk!

Bezoek consultatiebureau

Dinsdag was het zo ver, Sam's eerste afspraak op het consultatiebureau stond gepland. Je hoort de nodige (meestal niet al te positieve) verhalen over het consultatiebureau dus ik was erg benieuwd. De bijnaam consternatiebureau zorgde vooraf bij mij voor wat schrik in de benen maar gelukkig viel het allemaal mee.
Wat erg prettig is aan het consultatiebureau is dat het is gevestigd in hetzelfde gebouw als de verloskundigenpraktijk. Nog prettiger is dat dit gebouw aan het einde van mijn straat zit. Binnen één minuut lopen, sta ik daar voor de deur, ideaal!
Twee dagen geleden hobbelde ik op mijn gemakje achter de kinderwagen naar de plaats van bestemming. No stress! Het bleek die dag hartstikke rustig en ik kon gelijk doorlopen. Sam heeft de tent even goed bij elkaar gehuild toen ik hem uitkleedde. Thank God dat ze daar wel iets gewend zijn! Vervolgens werd hij gemeten en gewogen. De borstvoeding loopt blijkbaar prima want hij is nu 52 centimeter en hij weegt 3455 gram. (Bij zijn geboorte was hij 48 centimeter en 2765 gram.) Ik ben helemaal trots op mijn kleine man.
Daarna werden we bij de arts geroepen en dat bleek toevallig de dochter van de overburen met wie ik de dag daarvoor had staan kletsen buiten. Tja, ik woon nu eenmaal in een dorp. Ze controleerde Sam en alles was in orde. Het enige waar we extra op moeten letten, is dat we zijn hoofdje iets vaker naar links draaien om een voorkeurshouding te voorkomen. Nou, dat zijn de moeilijkste opdrachten niet dus dat gaan we gewoon lekker doen. Verder mogen we hem regelmatig op zijn buik leggen zodat hij zijn nekspiertjes kan gaan trainen. Daar waren we wel al mee begonnen maar dat gaan we vanaf nu wat vaker doen.
De volgende keer krijgt hij zijn eerste vaccinaties en daar zie ik toch wel een klein beetje tegenop. Hij is nog maar zo klein en dan al van die grote prikken in dat kleine lijfje krijgen, brrr...

Dag 8 - Iets waar je blij van wordt

Beklimming van de vulkaan Poàs, Costa Rica 2011

Wandeling door Aigues Tortes (National Parc), Spanje 2010

Het is alweer even geleden dat ik begon met de 30 dagen challenge. Een lange tijd heeft het bloggen op een laag pitje gestaan maar ik heb besloten dat het nu tijd is om het weer een beetje op te gaan pakken. Voor nu dus dag 8 van de 30 dagen challenge.
Iets waar ik blij van word? Tja, het is heel cliché maar na een ellendige zwangerschap en een zwangerschapsvergiftiging die compleet uit de hand liep, ben ik heel blij met mijn gezonde zoon. Al die maanden ben ik bang geweest dat er dingen gruwelijk mis zouden lopen vanwege mijn bloeddruk. Uiteindelijk liep het ook compleet mis maar gelukkig heb ik nu wel een gezonde zoon. Ben zo blij dat de zwangerschap, de bevalling en de rottijd in het ziekenhuis achter me liggen. Er is geen berg meer waar ik tegenop hoef te zien! Ik hoef alleen nog maar te genieten. Dat is wel echt een beloning na al die maanden.
Natuurlijk zijn er ook nog genoeg andere zaken waar ik blij word. Ik houd bijvoorbeeld enorm van koken en geniet ervan om mensen mijn eten voor te schotelen. In de keuken staan geeft mij echt ontspanning. Ik houd ervan om na te denken over een maaltijd, op zoek te gaan naar de juiste ingrediënten en alles zelf te bereiden. Ook het doorbladeren van kookboeken hoort hierbij. Lekker kwijlen bij mooie foodpics en exotische ingrediënten, mjammm! Waar andere mensen een hekel hebben aan koken, maakt het mij blij.
Het vooruitzicht van een mooie reis kan me tevens zo blij als een kind maken. Zoals al eerder op mijn blog voorbij is gekomen, ben ik een reisfanaat. Ik heb al heel wat van de wereld gezien en ik ben nog lang niet klaar met het ontdekken van andere landen en mooie plekjes. De voorpret van het op reis gaan is wat mij betreft al het halve werk. Urenlang op internet rondsnuffelen en talloze reisgidsen doorspitten, heerlijk! De geplande reis vervolgens daadwerkelijk maken, zorgt uiteraard ook voor de nodige geluksmomentjes.
Verder word ik ook blij van lekker weer en bewegen in de buitenlucht. Ik leer steeds meer de kleine dingen te waarderen in het leven en het opsnuiven van frisse lucht is één van die dingen. Na al die maanden aan huis gekluisterd te zijn geweest, vind ik het tegenwoordig een voorrecht om lekker een blokje om te doen terwijl ik dat eerder als vanzelfsprekend beschouwde. Een lekker zonnetje met een koel briesje erbij is natuurlijk ultiem maar ook lekker door de sneeuw ploegen in de winter kan me blij maken. Guur herfstweer houdt me ook niet binnen trouwens, elk weertype heeft wat mij betreft zijn charme.
Tot slot word ik blij van boeken. Het maakt eigenlijk niet uit wat voor boeken. Ik houd van zowel romans als reisgidsen en van prentenboeken tot kookboeken en meer. Ik ben een echte boekenwurm en vind het heel fijn dat ik daar mijn beroep van heb kunnen maken. Ik kan uren doorbrengen in een boekhandel of bibliotheek en het aanschouwen van een goed gevulde boekenkast geeft me een warm gevoel van binnen.

Zwitsal Mama Bad & Douche Crème

Een week voordat ik beviel van Sam kreeg ik de bovenstaande douchegel van Zwitsal van een vriendin met twee kinderen. Ik ben dol op cadeautjes en ben met alles blij dus uiteraard viel dit cadeautje ook goed in de smaak. Wie is er nu niet dol op Zwitsal? Douchegel is ook iets wat ik altijd goed kan gebruiken want hier in huis vliegt het er met liters doorheen. Kortom, een schot in de roos!

De gulle geefster van dit cadeautje vertelde erbij dat zij in haar kraamtijd deze douchegel had gebruikt omdat ze het fijn vond om geen overheersende geuren te gebruiken. Een pasgeboren baby kan zo de geur van zijn moeder en haar borsten goed ruiken. Yeah right, dacht ik toen, wat een zweverig verhaal. Nu Sam drie weekjes oud is, moet ik toch mijn ongelijk toegeven. Waar ik van tevoren dacht, dat ik gewoon lekker mijn Dove douchegel zou blijven gebruiken, bleek dat in de praktijk niet op te gaan. Toen ik eenmaal weer in staat was om te douchen, had ik totaal geen behoefte aan mijn Dove douchegel. Eigenlijk had ik helemaal geen behoefte aan douchegel maar na vier dagen niet te hebben kunnen douchen, leek een sopje me toch wel prettig. Op het laatste moment had ik mijn nieuwe douchegel van Zwitsal nog in mijn vluchttas gekieperd en wat was ik daar blij mee! Het is namelijk een hele milde douchegel met een niet te overheersend Zwitsal geurtje. 

Nadat je deze douchegel hebt gebruikt, is je huid zacht en verzorgd zonder dat je nog heel sterk ruikt naar parfum. In feite ruik je lichtelijk hetzelfde als je pasgeboren baby en dat is precies waar je behoefte aan hebt in je kraamtijd. Wat mij betreft is dit product dus zeker een aanrader voor aanstaande mama's. 

Tartaartjes met gebakken aardappels en worteltjes

Sinds deze week voel ik me weer goed genoeg om zelf te koken. Het voelt heerlijk om opnieuw achter het fornuis te staan. Vanwege mijn lage hb slik ik al ijzertabletten maar vanuit het ziekenhuis kreeg ik ook de tip om flink wat rood vlees te eten de aankomende tijd. Zo gezegd, zo gedaan! Vanavond stonden er verse tartaartjes op het menu. Ik combineerde ze met gebakken aardappeltjes en wortels. Het was erg lekker dus voor het eerst sinds tijden, plaats ik weer een recept online.

Ingrediënten voor 2 personen:

3 tartaartjes
6 aardappels
500 gram waspeentjes
zout
zwarte peper
knoflook
peterselie
olijfolie

Schil de aardappels en snijd ze in blokjes. Kook de aardappels gaar in ruim water met een snufje zout in 25 minuten. Giet de aardappels af en laat ze minimaal een kwartier uitwasemen.
Verhit een scheut olijfolie in een koekenpan en bak de aardappels in 15 minuten licht krokant. Schep ze af en toe voorzichtig om zodat de blokjes mooi intact blijven.
Schrap ondertussen de waspeentjes en snijd ze in stukjes. Verhit in een wok wat olijfolie en wok de worteltjes met wat knoflook ongeveer 10 minuten.
Smeer de tartaartjes in met wat olijfolie en wrijf ze in met zwarte peper en zout. Als de aardappeltjes en worteltjes bijna klaar zijn, verhit je een scheutje olijfolie in een grillpan. Bak de tartaartjes op hoog vuur aan beide kanten 2 minuten.
Verdeel de aardappeltjes, worteltjes en tartaartjes over twee borden. Bestrooi de worteltjes met wat peterselie voor het serveren. Eet smakelijk!

Shoplog Miss Etam

Het is allemaal leuk en aardig zo'n zwangerschap en keizersnede maar het is een crime voor je garderobe. Ik heb inmiddels een enorme verzameling kleding waarvan ik maar heel weinig pas. Voor mijn zwangerschap had ik maat 36 en was ik behoorlijk getraind. Toen werd ik zwanger en, vrij logisch, behoorlijk dik. In totaal kwam ik 11 kilo aan. Vrij gemiddeld en niet wereldschokkend maar ik was wel veroordeeld tot de aanschaf van positiekleding. Een kleine drie weken geleden kreeg ik een keizersnede. Inmiddels zit ik 3 kilo boven mijn oude gewicht maar mijn figuur is toch dusdanig veranderd dat ik weinig oude kleding meer pas.
Tops en shirts zijn wat lastig omdat ik dankzij de borstvoeding een gezellige cup 75f heb gekregen. Die voorgevel kan ik wat lastig kwijt in mijn meeste oude shirts. Ook zijn hooggesloten halslijnen wat lastig met het geven van borstvoeding. Hmmm...
Mijn oude broeken zitten perfect op mijn benen maar gaan (nog) niet dicht. Mijn heupen zijn wat breder en mijn buik is ook nog een beetje bol. Het litteken van de keizersnede is verder nog zo gevoelig dat ik er vrij weinig op verdraag. (Eigenlijk is heel mijn buik nog behoorlijk gevoelig...) Mijn positieskinny van de H&M paste ik nog wel maar die heb ik zo vaak gedragen toen ik zwanger was dat ik er deze week compleet uitscheurde. Enkeltje prullenbak! Mijn mintgroene positiebroek kon tijdens mijn zwangerschap mijn groeiende buik al niet meer handelen en ligt ter reparatie bij mijn moeder. Verder zijn mijn andere positiebroeken te ruim.
Kortom, ik moest eraan geloven, ik had nieuwe broeken nodig. Omdat ik toch hoop weer in mijn oude broeken te passen binnenkort, wilde ik zo min mogelijk geld eraan uitgeven. Ondanks mijn hartgrondige pesthekel aan de Miss Etam Outlet bij mij in de buurt, besloot ik daar woensdag toch eens een kijkje te gaan nemen omdat je daar heel goedkoop kleding kunt scoren. Na Sam 's middags gevoed te hebben, liep ik achter de kinderwagen samen met mijn moeder naar het winkelcentrum. Uiteindelijk scoorde ik een donkerblauwe chino (19 euro), een jeanslegging (14,95 euro) en een kruising tussen een legging en een broek in het zwart (19,95 euro). Missie geslaagd! Al hoop ik wel snel weer mijn oude broeken te passen.

How's life?

Wow, wat een bijzondere tijd is dit zeg. Onze kleine man is inmiddels 19 dagen oud en doet het supergoed. Ik ben zo blij dat de zwangerschap, de bevalling en de ziekenhuisopname achter de rug zijn. Heb me zo lang, zo slecht gevoeld maar nu kan ik eindelijk genieten. Ondanks dat ik nog lang niet de oude ben, voel ik me iedere dag een stukje beter. Ik begin langzaam uit het dal te klimmen en dat voelt heel erg fijn.
Ik vind het heerlijk om voor Sam te zorgen. Het is een makkelijke baby, hij huilt alleen als hij honger heeft of krampjes. De borstvoeding loopt inmiddels ook goed en hij slaapt ook prima. Verder is hij al heel alert en bewegelijk. Ik betrap mezelf erop dat ik uren naar hem kan kijken. De gebroken nachten vind ik wel erg pittig maar dat lijkt me niet meer dan logisch.
Ik had nooit gedacht dat ik het zo geweldig zou vinden om moeder te zijn. De enorme liefde die Sam bij me losmaakt is echt onvoorstelbaar. Ik weet heus wel dat dit deels een hormonenkwestie is trouwens, maar toch...Wat houd ik verschrikkelijk veel van dat kleine hoopje mens dat naast me ligt te slapen nu. Kan me geen leven meer voorstellen zonder hem.

Lieve, kleine Sam

Wat een heftige week hebben we achter de rug zeg. Gelukkig mochten Sam en ik dit weekend eindelijk naar huis. Mijn herstel heeft tijd nodig en er zal nog wel het één en ander verwerkt moeten worden maar het gevaar is geweken. Ben zo blij en gelukkig met onze zoon. Het is echt een lief klein mannetje en hij doet het hartstikke goed. Ben heel erg bang geweest dat hij last zou hebben van wat er allemaal met mij is gebeurd maar hij doet het hartstikke goed. Thank God! Zo langzamerhand kan het genieten gaan beginnen.