A very merry X-mas to y'all

Kerst 2012 - Time flies!

De mooiste tijd van het jaar is voor mij toch echt de zomer. Toch vind ik Kerst ook wel een fijne periode. Als het toch moet gaan stormen en dergelijke dan liever onder het genot van een lekker hapje en drankje. En in goed gezelschap uiteraard.

Zoals ieder jaar brengen wij de feestdagen door bij mijn ouders en schoonouders. Heerlijk kneuterig maar oh zo gezellig. Vandaag staat in het teken van onze buikjes vol schransen, cadeautjes uitpakken en als familie bij elkaar zijn. Ik ben benieuwd hoe het ons dit jaar weer vergaat. Meestal halen we het toetje niet omdat we ons eerder die dag al zo te buiten zijn gegaan aan allerlei heerlijkheden. Ook vergeet ik elk jaar opnieuw hoe verschrikkelijk de meeste kerstliedjes zijn en dat er in Nederland nooit sneeuw ligt tijdens de feestdagen. Ach ja, we zullen wel zien. Wat maakt het ook uit allemaal.

Hopelijk hebben jullie ook een paar gezellige dagen in het verschiet. Ik wens jullie in ieder geval, vanuit de grond van mijn hart, een fijne Kerst toe. Geniet van de diners, de prachtig versierde bomen, de foute kerstfilms en bovenal van elkaar. Dat eenieder de kerstdagen mag doorbrengen zoals gehoopt, gepland of gewenst. Gegroet en cheers!

Vergeet niet om mee te doen aan mijn winactie in samenwerking met De Ruijter. Je kunt hier lezen hoe je meedingt. Good luck!

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

Let's talk about the blogger lifestyle...

Ik blog nu bijna 22 maanden. Ik begon In a flow around the world toen ik net mijn zwangerschap wereldkundig had gemaakt. Ik was zo ziek als een hond en zat in de ziektewet. Al langer speelde ik met de gedachte om een persoonlijke blog bij te houden. Gewoon voor mezelf, als een soort van dagboek. Toen ik thuis kwam te zitten met mijn dikke babybuik, besloot ik dat de tijd er rijp voor was. Ik had immers heel wat tijd stuk te slaan voordat ik een baby in mijn armen zou hebben.
Het bloggen ging met ups en downs. De ene week verschenen er meerdere artikelen, de andere week geen één. Ik vond het wel prima, het was een fijne uitlaatklep. Ik schreef vooral over mijn zwangerschap en deelde zo nu en dan een recept. Enkele trouwe volgers bezochten mijn blog regelmatig en dat vond ik erg fijn. Ik heb nooit iets anders met mijn blog voor ogen gehad dan dat.
Inmiddels heb ik een hele lading trouwe bezoekers. Bekenden en onbekenden. Ergens vind ik dat heel gek want ik heb nooit de intentie gehad om te bloggen voor zo'n groot publiek. Wat ook vreemd is, is dat mijn dagboek vandaag de dag publiek bezit is. Mensen hebben een mening over mijn leven en over wat ik zoal doe. Ook ontvang ik regelmatig mailtjes van medemama's die mijn artikelen trouw volgen. Er wordt me om hulp gevraagd en ik krijg complimenten. Heel lief maar ook onwennig. Soms weet ik niet zo goed wat ik hiermee moet. En zo en nu dan vraag ik me af of ik dit wil. Mijn enige ambitie is schrijven en dingen vastleggen voor later. Voor Sam. Ik wil niet altijd schrijven met een publiek in mijn achterhoofd. Denk ik...
Dan zijn er natuurlijk ook nog de samenwerkingen met bedrijven en dergelijke. Vanuit het niets kwamen er plotseling mailtjes binnen. Wat mijn adres was en of ik dingen wilde proberen. Regelmatig ga ik in op zo'n voorstel, maar vaker nog wijs ik iets van de hand. Mijn blog is namelijk een verlengstuk van mezelf. Ik wil alleen bloggen over zaken die ik oprecht interssant vind of waar ik affiniteit mee heb. Ik wil niet de zoveelste blog zijn. In a flow around the world is mijn blog en als ik ergens niet achter sta dan wil ik er niet over schrijven. Het moet zuiver en puur blijven.
Ik werk meestal 's morgens aan mijn blog. Dan schrijf ik een stukje als ik inspiratie heb of zin en bekijk ik andere blogs. Ook check ik dan een groot deel van de comments. De rest van de dag bekijk ik af en toe op mijn mobiel hoe het ervoor staat in blogland en op Instagram. Wat ik hiermee wil zeggen? Wel, bloggen is mijn hobby. Ik wil niet het leven van mijn kind ervaren via mijn beeldscherm. Niet in de laatste plaats omdat ik naast het bloggen ook nog schrijf. Ik wil mijn dagen niet laten opslokken door de laptop. Dus trek ik erop uit. Met mijn vriend en kind. Om het echte leven te ervaren.
Dit alles wil niet zeggen dat ik niet blij ben met hoe het mijn blog vergaat. Integendeel, ik ben reuzetrots op mijn plekje op het wereldwijde web. Ik ben verknocht geraakt aan het bloggen en vind het heerlijk om mijn ei kwijt te kunnen. Te weten dat mijn bezoekers met me meeleven en er voor me zijn. Ik ben alleen op zoek naar een goede balans. Ik wil mezelf niet verliezen in een wereld welke ophoudt te bestaan wanneer er geen wifi meer is. I want to live my life to the fullest!

Vergeet niet om mee te doen aan mijn winactie in samenwerking met De Ruijter. Je kunt hier lezen hoe je meedingt. Good luck!

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

Instagram diary #8

Sinds kort ben ik te vinden op Instagram. Iedere week plaats ik een overzichtje van de foto's die ik met deze app heb gemaakt op mijn blog. Ik blijk een voorliefde te hebben voor foto's van mijn kleine man. Wanneer jullie het leuk vinden om mee te genieten van mijn dagelijks leventje, lees dan snel verder en vergeet vooral geen vriendjes met me te worden ;-)

Schattig die bungelende beentjes in de kinderstoel. Sam strooit graag met eten trouwens...

Yep, still breastfeeding!

Zaterdagmiddag vertrokken we naar opa en oma voor een logeerpartijtje. Sam speelt hier druk met mijn vader. 

Vervroegde kerstcadeautjes gekregen van oma. Stoere stappers en een bestekje van Difrax. 

Zaterdagavond gingen vriendlief en ik naar Pathé De Kuip om de film Mannenharten te bekijken. Ik vind het zo fijn dat je in deze bioscoop van die grote bekers met vers fruit kunt kopen. Tasty!

Op zondagmorgen lekker ontbijten bij opa en oma. Stokbrood en stukjes worstenbrood voor meneer de vreetzak haha!

Even laptoppen met oom Chris. Twee stoere mannen!

Zondag gingen we ook even een bosje bloemen brengen bij mijn oma. Ze heeft vorige week een nieuwe heup gekregen en daarbij een flinke infectie opgelopen. Ik moest er van haar bij vermelden dat ze niet altijd in haar tracksuit rondloopt maar ze past nu even niets anders. 

Sam doet even een powernapje in het logeerbedje bij mijn ouders. 

Zondagavond gingen we met de hele familie uit eten bij Nicopolis in Papendrecht. Mijn opa vierde daar zijn verjaardag. (Mijn opa en oma zijn gescheiden vandaar dat het niet zielig is dat mijn oma thuis zit te herstellen van de operatie. Nou ja, het is wel zielig natuurlijk maar het is niet gek dat mijn opa toch gaat feesten. Anyway, lang verhaal...)

Dit is een van mijn favoriete outfitjes deze herfst. Je kunt hier het artikel erover lezen en nog meer foto's bekijken.

Heerlijk om de dag te beginnen met een lange wandeling. Vooral als het zonnetje schijnt!

Arghhh, dit doet hij nu altijd. Precies op het randje van zijn tafel gaan zitten, doodeng!

Sam apenkooit nog even verder in de huiskamer. Ik denk er sterk over om deze plant tijdelijk in de garage te zetten ofzo.

Het voorgerecht van mijn kinderkerstmenu. Een gekookt eitje met peterselie en crostini's met peer, geitenkaas en honing. 

Hoppa, zoonlief trekt weer eens een lade leeg. Vaste prik elke dag, ik bezin me nog op een oplossing.

Dinsdagmorgen had ik een afspraak bij Herbalife. Ik ga een maand het vitaliteitsprogramma proberen. Dit was mijn eerste shake. Ik weet eerlijk gezegd nog niet wat ik ervan moet vinden. 

Sam de sjaalworstelaar!

Man, wat wordt hij toch groot. Zeg nu zelf, dit is toch geen baby meer.

Natuurlijk, le loopauto is een perfect opstapje om over het hek tussen de woonkamer en de keuken te klimmen. 

Supersmakelijke pompoenrisotto met gerookte kip. Ook dit gerecht was bestemd voor het kinderkerstmenu. Niet dat het een typisch kindergerecht is overigens.

Nog een close-upje van mijn superlekkere pompoenrisotto.

Sam begint de dag meestal rustig in zijn kinderstoel met een beker water terwijl ik zijn ontbijt klaarmaak.

Op Instagram werd me gevraagd naar vier foto's met blauw. Daarvoor maakte ik dit collage met foto's van Sam van een paar maanden geleden. Mijn monster was hier 10 en 11 maanden. Wat gaat het snel allemaal!

Nou ja, hij eet wel met een vork haha!

Een nieuwe slaapzak en romper gekocht voor Sam bij de Zeeman. Leuk, leuk, leuk!

En ook nog een kerstoufitje voor de ukkepuk gescoord bij de Zeeman. Goed bezig!

Woensdag maakte ik een carrotcake met roomkaasfrosting. Dit is echt één van mijn favoriete taarten om te bakken. Mocht je er ook spontaan trek in hebben gekregen, het recept vind je hier.

Sam's grote vriend Sven kwam gezellig spelen. Ze schelen tien maanden en kunnen steeds leuker met elkaar omgaan. Heel lief om deze twee boefjes samen te zien.

Dit boek zat in het kerstpakket van mijn vriend. Ik ga me er na de feestdagen eens in verdiepen. Eerst nog even vreten ;-)

Sam vindt het heerlijk om in zijn luier rond te racen. Hier haalt hij in recordtempo zijn knuffelkist leeg.

Op woendag werd er leuke post bezorgd. Sam eigende zich direct het pakketje toe.

En dit zat erin. Een muts en shirt van Z8 via de webshop Nummer Zestien. Je kunt hier de shoplog bekijken en meer lezen over deze producten. Wij zijn fan in ieder geval!

Donderdagavond gingen we even snel richting Amersfoort om kerstinkopen te doen. We hadden zo'n honger dat we besloten een vette hap te scoren bij Van Gogh.

Nu het buiten kouder en guurder wordt, slaapt onze kater Bo weer lekker binnen. Gezellig!

Sam heeft mijn bril te pakken. Hij is de laatste tijd gefascineerd door sokken, schoenen, brillen, kettingen, oorbellen en haarborstels. Heel schatig maar soms een beetje vermoeiend. Hij trekt namelijk de hele tijd mijn bril van mijn hoofd om hem zelf op te zetten. Ook probeert hij zelf zijn sokken en schoenen aan te trekken wat natuurlijk niet lukt. Verder doet hij mijn ketting steeds om zijn nek, checkt hij mijn oren op de aanwezigheid van oorbellen en kamt hij de haren van alles en iedereen. 

Vrijdagmorgen deed Sam een enorm lang middagdutje. Aangezien hij zijn tussendoortje had overgeslagen kreeg hij zijn banaan gewoon bij de lunch. Het ging schoon op allemaal.

Grote honger, haha!

Een kaartje schrijven voor de geboorte van baby Taeke. 

Sam uitlaten op zijn loopauto en tegelijk een frisse neus halen. Ik ben zo blij dat hij het net zo fijn vindt om buiten te zijn als ik. Heerlijk zo'n buitenkind.

Vergeet niet om mee te doen aan mijn winactie in samenwerking met De Ruijter. Je kunt hier lezen hoe je meedingt. Good luck!

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

Winactie geboortemuisjes van De Ruijter

Gisteren ontving ik een supergaaf pakketje van De Ruijter. Wie is er niet groot geworden met de befaamde gestampte muisjes en chocoladevlokken op brood of op een beschuitje? De Ruijter is ook de producent van de blauwe en roze geboortemuisjes. Op dit moment loopt er een leuke actie op Facebook waarbij je een persoonlijk doosje muisjes kunt ontwerpen met naam en geboortedatum. Ik ontving een pak blauwe muisjes met de naam en geboortedag van mijn zoon. Heel bijzonder omdat het zo persoonlijk is.

In samenwerking met De Ruijter mag ik maar liefst tien van deze gepersonaliseerde pakjes geboortemuisjes weg geven ter waarde van 7,50 euro. Te gek! Het zou dus zomaar kunnen dat je binnenkort een berichtje van mij krijgt met de mededeling dat je één van de gelukkige winnaars bent van deze winactie. 

Je hoeft trouwens niet per sé mee te doen voor je eigen kind. Het is ook mogelijk om een pakje muisjes te ontwerpen voor een neefje of nichtje, een kindje van een vriendin of desnoods je huisdier. Lees hieronder wat je precies moet doen om mee te dingen naar zo'n fantastisch doosje geboortemuisjes.

1. Like In a flow around the world op Facebook en/of Bloglovin'.

    Je maakt een extra kans door dit bericht te delen dus spread the word!

2. Laat een comment achter waarin je vertelt dat je meedoet.

Ik geef vijf gepersonaliseerde pakjes weg via mijn blog en vijf pakjes via Facebook. Je maakt dus een extra kans wanneer je op twee manieren besluit mee te doen. Je kunt echter maar één doosje geboortemuisjes winnen. 

Deze winactie loopt tot vrijdag 27 december. Ik maak de winaars bekend op mijn blog en op Facebook. Heel veel succes allemaal!

Deze blog is tot stand gekomen in samenwerking met De Ruijter.

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

Shopperdeshop

I did some shopping again! Uiteraard voor de kleine man. Herinneren jullie deze bestelling nog? Wat een drama was dat. De H&M order kwam al vrij vlot binnen maar op het pakje van Musjes bleef ik maar wachten en wachten en wachten! Zucht! Ik checkte een paar keer mijn mail en rekening. Alles was gewoon betaald en goed afgehandeld. Na een week of drie stuurde ik deze webshop een mailtje met de vraag hoe het zat. Ik kreeg een standaard antwoord terug dat mijn bestelling was geannuleerd. WTF? Er volgde een iets minder vriendelijk berichtje van mijn kant dat er wel geld van mijn rekening was gehaald en dat ik het wel fijn zou vinden als men even ging checken hoe dat zat. Dat schudde de boel een beetje wakker want tja, er was toch echt iets mis gegaan bij Musjes. Dûhhh! Ik kreeg excuses en mijn geld terug. Maar goed, dat was een beetje mosterd na de maaltijd want de artikelen die ik had besteld waren uitverkocht. 

Ik ging op zoek naar een andere webshop want ik was hoe dan ook verliefd op de jumpsuit met leeuwtjes van Smafolk. Helaas kon ik geen webwinkel vinden die beide jumpsuits die ik eerder had gekocht in het assortiment had. Uiteindelijk deed ik dan toch maar een bestelling bij Stylepit. Om mijn verlies wat draaglijker te maken, besloot ik in plaats van de jumpsuit van Maxomorra een tof shirtje van Smafolk te bestellen met een winters tafereeltje erop. Vriend en ik zijn wintersportfanaten dus het is in ons geval wel erg gaaf om Sam te hullen in een longsleeve met skiliften en skieërtjes. Gelukkig kwam deze bestelling wel gewoon binnen. Pfiewww!

Onlangs ontving ik van de webshop Nummer Zestien shoptegoed om iets uit te zoeken voor zoonlief. Tja, dat zijn leuke bijkomstigheden van the blogging life. Ik scrolde gezellig de hele site door en besloot na lang wikken en wegen een sweater en muts van Z8 te bestellen uit de uitverkoop. Dit merk zie ik vaak voorbij komen maar nog nooit eerder kocht ik er iets van. Extra fijn dus om op deze manier kennis te maken met Z8. De laatste tijd ben ik een beetje geobsedeerd door de kleur bordeauxrood, zowel voor Sam als voor mezelf. Eerst dacht ik dat het bij mijn blonde kleine man niet zou staan maar wat blijkt, hij kan het prima hebben. Lekkerrrr ding!

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

HI-LA-RI-OUS

Kennen jullie dat, dat je bij bepaalde voorvallen in eerste instantie denkt: wacht eens even, dat is niet leuk! Om je vervolgens te realiseren dat het stiekem best grappig is met een lachstuip tot gevolg. Mij overkomt het in ieder geval regelmatig. Hier een aantal voorbeelden die ik stiekem HI-LA-RI-OUS vind. Herkenbaar?

- Als ik onopgemaakt de plaatselijke DA binnenstorm voor een doosje paracetamol, wordt me geen blik waardig gekeurd. Als ik een paar dagen later binnenstap met wat lipgloss op mijn lippen en een randje kohlpotlood om mijn ogen, komen de verkoopsters op me af gerend. Weird!

- Precies toen ik een dag niet op en neer kon omdat ik een stijve nek had, kreeg één van onze katten een kotsaanval van hier tot Tokio. Probeer dat maar eens op te ruimen als je niet naar beneden kunt kijken. Lekker!

- Als je denkt een kakmadam een plezier te doen door netjes te groeten, je enkel een hooghartige blik krijgt. Dat plebs ook!

- Dat het plaatsen van een discrete borstvoedingsfoto zorgt voor massale ontvolging op social media. Ik blijf het bijzonder vinden. Zeker als je bedenkt dat ik niets mis vind met flesvoeding. Gekke mensen haha!

- Dat ik standaard jaren jonger word geschat. Soms irritant maar vooral hilarisch. Ik ben toch echt 27 jaar!

- Gruwelijke spierpijn in je billen hebben en niet weten waarvan. 

- Dat mijn drie jaar jongere broertje grijze haren krijgt en ik niet. Gerechtigheid na mijn hele leven te hebben aangehoord wat een geweldige haardos hij heeft. Sorry bro...

- Dat je na een week eindelijk begrijpt waarom je dreumes steeds plat op zijn buik van de grond gaat liggen eten. En dan bedoel ik ook echt met zijn mond stukjes banaan vanaf de vloer happen hè!  Wat blijkt, meneertje doet gewoon de katten na! Ik bezin me nog op een oplossing. Diervriendelijke tips zijn welkom!

- Dat ik een gave heb om altijd aan te sluiten in de traagste rij bij de Appie. Het is toch om je te bescheuren. 

- Nog even over rijen gesproken. Wat ook hilarisch is, zijn de mensen die spontaan gaan voordringen wanneer er een nieuwe kassa open gaat. Je weet wel, dat de caissière de eerstvolgende roept en opeens de mensen die achter je stonden,  voor je neus staan. Hûh? Ik merk meestal fijntjes op dat hun tijd zeker meer waard is dan de mijne. Bitches!

- Me iedere morgen kapot schrikken van Sam die me wakker komt maken. De ene keer besluit hij met een haarborstel op mijn hoofd te rammen (= haren kammen volgens Sam) en een andere keer komt hij met een volgescheten luier op mijn gezicht zitten. Tja, ik ben wel wakker. Thanks but no thanks sweety!

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.

Kerstmenu voor kiddies

Vorige week benaderde Fleur van Mizflurry mij om als duobloggers een kerstmenu voor kinderen samen te stellen. Topidee natuurlijk! Daarom vandaag een blogje met drie verschillende recepten om te serveren aan je dreumes tijdens de feestdagen. Voor het gemak ben ik even uit gegaan van de zaken die mijn kleine monstertje wel kan waarderen. Dat heb ik geprobeerd te vertalen naar een voorgerecht, hoofdgerecht en toetje welke hopelijk bij veel koters in de smaak gaan vallen.Vergeet vooral niet op de gezellige blog van Fleur te kijken want ook daar is een heel fijn kindermenu te vinden.

Al voorgerecht ging ik voor een eitje met peterselie en crostini's met peer, geitenkaas en honing. Ik besloot Sam geen al te grote portie te serveren aangezien ik ook nog een hoofdgerecht en toetje voor hem in petto had. Met de hoeveelheden is makkelijk te variëren dus bekijk even of het kind een kwestie een grote of kleine eter is. De crostini's zijn overigens ook prima als bijgerecht te serveren aan de grote mensen. 

Ingrediënten:

ei

gesneden stokbrood

peterselie

honing

peer

geitenkaas

Kook het eit in 7 minuten tussen zacht en hardgekookt in. Op deze manier geeft het niet al teveel troep tijdens het eten maar is het eigeel nog lekker zacht. Laat het gekookte ei schrikken onder de koude kraan zodat je het makkelijk kunt pellen. Vervolgens is het een kwestie van het ei in partjes snijden en bestrooien met wat peterselie.

Voor de crostini's verwarm je de oven voor op 180 graden. Schil de peer en snijd er met een dunschiller wat plakjes vanaf. Leg de peer op een schijfje stokbrood met daar bovenop een plakje geitenkaas. Even 7 à 8 minuten de oven in en daarna serveren op een bordje met wat honing erover. Tasty!

Wanneer ik aan Kerst denk, denk ik aan pompoen. Vraag me niet waarom trouwens want zo kerstig is deze groente niet. Sam is er in ieder geval helemaal wild van en ik denk meerdere kinders met hem. Die zoete smaak is dan ook niet te versmaden. Speciaal voor al deze kleine pompoenfans bedacht ik een recept voor pompoenrisotto met gerookte kip en Parmezaanse kaas. Ik heb gewoon een grote pan van dit heerlijke goedje gemaakt omdat ik het vrij lastig vind om risotto in een kleine hoeveelheid te bereiden. De rest kun je gewoon invriezen dus geen probleem lijkt me.

Ingrediënten:

400 gram arboriorijst

400 gram pompoenstukjes

200/250 gram gerookte kipfilet

rode ui

100 gram Parmezaanse kaas + extra om te bestrooien

+/- 1400 ml water

kippenbouillonblokje

olijfolie

knoflook

Italiaanse kruidenmix

oregano

zwarte peper

Snipper de rode ui en knoflook en verhit ondertussen een scheutje olijfolie in een grote pan. (Ik gebruik altijd gewoon een wok om risotto in te bereiden. Gaat prima!) Bak de stukjes pompoen 5 minuten en fruit daarna de ui en knoflook in dezelfde pan. Het is niet nodig om de pompoen voor te koken omdat deze toch al gaart in de risotto. 

Voeg nu de arboriorijst toe en bak de korrels even mee. Wanneer alle rijstkorrels bedekt zijn met een laagje olie, begin je met toevoegen van water. Ik trek nooit een bouillon van water en een bouillonblokje maar mik gewoon een litertje in de pan en het bouillonblokje er los bij. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan. Op 400 gram rijst gebruik je sowieso 1000 ml water dus in het begin in het niet nodig om steeds klein scheutjes toe te voegen.

Afijn, draai het vuur laag en blijf goed roeren. Je kunt nu ook de Italiaanse kruidenmix, oregano en zwarte peper toevoegen. Na 10 minuten kun je voorzichtig met een pureestamper door de brij gaan om de pompoen te pletten. Herhaal dit nogmaals na een minuut of 5. Wanneer je de pompoen fijn genoeg vindt, snijd je de gerookte kipfilet in reepjes en laat je deze zachtjes mee suderren in de risotto.

Op een gegeven moment zul je bemerken dat het water zo goed als opgenomen is en de risotto aan de bodem begint vast te plakken. De rijst is echter nog niet gaar. Voeg daarom steeds een klein scheutje water toe en blijf vooral goed roeren. Je doet steeds pas nieuw water erbij wanneer het water dat je er eerder bij deed, is opgenomen. Als je teveel water in één keer erbij doet, loop je de kans dat je risotto te nat blijft omdat de rijskorrels op een punt komen dat ze verzadigd zijn.

Vlak voordat het gerecht klaar is, rasp je de Parmezaanse kaas erdoor. Vergeet niet wat extra kaas te raspen om de risotto nadien mee te bestrooien. Je dient dit gerecht lauwwarm te serveren dus maak vooral geen haast. Even af laten koelen, doet veel voor de smaak. Mjammm!

Als nagerecht besloot ik een worteltaartje met roomkaasfrosting te maken. Veel koters vinden worteltjes erg lekker vandaar mijn keuze. Ik deelde hier al eens het recept van deze lekkernij. Oorspronkelijk was ik van plan dit toetje te serveren met vers fruit maar mijn testkind zat bomvol dus dat besloot ik maar achterwege te laten. Maar goed, je kunt natuurlijk altijd besluiten dat wel toe te voegen. 

Ingrediënten:

kleine winterpeen

halve citroen

2 eieren

150 gram fijne kristalsuiker

220 gram zelfrijzend bakmeel

250 gram boter

2 theelepels kaneel

125 gram poedersuiker

100 gram Mon Chou

zakje vanillesuiker

snufje zout

bakspray

Verwarm de oven voor op 175 graden en spray een browniebakvorm in met bakspray. Schil de winterpeen met een dunschiller en rasp hem. Rasp ook de schil van een halve citroen, let op dat je alleen het geel van de schil raspt en niet het witte gedeelte daaronder. (Dat is erg bitter van smaak namelijk!) Doe dit samen in een beslagkom. 

Voeg vervolgens de fijne kristalsuiker en de eieren aan de geraspte winterpeen en citroen toe en roer dat door elkaar met een garde. Het is niet nodig om een mixer te gebruiken.

Smelt in de magnetron 200 gram boter en houd de overige 50 gram boter apart op kamertemperatuur. Voeg de gesmolten boter aan het mengsel in de beslagkom toe en roer met een garde tot je een plakkerig beslag hebt. 

Voeg nu achtereenvolgens het zelfrijzend bakmeel, de kaneel en een snufje zout toe aan je beslag. Klop dit goed door elkaar met je garde en schep dit mengsel in de ingevette brownievorm. Bak de carrot cake 45 minuten in de voorverwarmde oven.

Als de baktijd verstreken is, haal je de carrotcake uit de oven en laat je hem in de vorm afkoelen. Doe ondertussen de Mon Chou, het restje boter, de poedersuiker en het zakje vanillesuiker in een beslagkom. Klop deze ingrediënten met een mixer goed door elkaar tot het een luchtig en romig geheel is. Dit duurt ongeveer 2 minuten op een lage stand. 

Bestrijk de afgekoelde taart met de frosting. Je kunt de carrotcake nu voorzichting in stukjes snijden en serveren. Eet smakelijk!

Hopelijk zullen jullie schatteboutjes net zo hard van al dit lekkers smullen als Sam. Mocht je, ondanks mijn suggesties, nog steeds niet weten wat je je kleintje voor moet schotelen tijdens de kerstdagen, laat het me dan even weten. Dat kan bij de comments of via een mailtje. Ik denk namelijk graag met je mee. Merry Christmas to ya'll! Ho ho ho...

Volg mij nu ook op Bloglovin, Instagram, Facebook en Pinterest.